द्वादशात्मा सप्तहयो भास्करो हस्करः खगः
त्रिलोकेशो लोकसाक्षीतमोरिः शाश्वतः शुचिः 4.1.9.
द्युमणिर्हरिदश्वोर्को भानुमान्भयनाशनः
एकचक्ररथो मित्रो मंदेहारिस्तमिस्रहा
हेलिकश्चित्रभानुश्च कलिघ्नस्तार्क्ष्यवाहनः
घर्मरश्मिर्दुर्निरीक्ष्यश्चंडांशुः कश्यपात्मजः
प्रणवादि चतुर्थ्यंतैर्नमस्कार समन्वितैः
विगृह्य पाणियुग्मेन ताम्रपात्रं सुनिर्मलम्
करवीरादि कुसुमै रक्तचंदनमिश्रितैः
दद्यादर्घ्यमनर्घ्याय सवित्रे ध्यानपूर्वकम्
प्रतिमंत्रं नमस्कुर्यादुदयास्तमये रविम्
एवं कुर्वन्नरो जातु न दरिद्रो न दुःखभाक् 4.1.9.
विनौषधैर्विना वैद्यैर्विनापथ्यपरिग्रहैः
इत्येकदेशः कथितो भानुलोकस्य सत्तम
स्वकर्णविषयीकुर्वन्नितिपुण्यकथामिमाम्
न दरिद्रो भवेत्क्वापि नाधर्मेषु प्रवर्तते
ब्राह्मणैः सततं श्राव्यमिदमाख्यानमुत्तमम्
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शृण्वंतोऽध्यायमुत्तमम्
नयनानंदसंदोहदायिनीपूरनुत्तमा
गणावूचतुः शिवशर्मन्महाभागसुतीर्थफलितद्रुम
तपोबलेन महता विहिता विश्वकमर्णा
यदाकलानिधिः क्वापि दर्शे ऽदृश्यत्वमावहेत्
यदच्छभित्तौ वीक्ष्य स्वमन्ययोपिद्विशंकिता
हर्म्येषु नीलमणिभिर्निर्मितेष्वत्रनिर्भयम्
चंद्रकांतशिलाजालस्रुतमात्रामलंजलम्
कुविंदा न च संत्यत्र न च ते पश्यतो हराः
गणका नात्र विद्यंते चिंताविद्याविशारदाः
सूपकारा न संत्यत्र रसकर्म विचक्षणाः 4.1.10.
कीर्तिरुच्चैःश्रवा यस्य सर्वतो वाजिराजिषु
ऐरावतो दंतिवरश्चतुर्दंतोत्र राजते