यथा कदंबकुसुमं किंजल्कैः सर्वतोवृतम्
दूराद्रविं स विज्ञाय धृततामरसद्वयम् 4.1.9.
विचित्रेणैकचक्रेण सप्तसप्तियुतेन च
अप्सरोमुनिगंधर्व सर्पग्रामणि नैर्ऋतैः
तस्य प्रणामंदेवोपि भ्रूभंगेनानुमन्य च
प्रक्रांते द्युमणौ दूरं शिवशर्मातिशर्मवान्
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुमाचक्षाथां ममाग्रतः
शृणु द्विज महाप्राज्ञ त्वय्यकथ्यं न किंचन
नियंता सर्वभूतानां य एकःकारणं परम्
आविर्भाव तिरोभावौ यद्भूनर्तनवर्तिनौ
योसावादित्यपुरुषः सोसावहमिति स्फुटम्
निश्चितार्थां श्रुतिमिमां ब्राह्मणासो द्विजोत्तम 4.1.9.
उपलभ्य च सावित्रीं नोपतिष्ठेत यः पराम्
तावत्प्रातर्जपंस्तिष्ठेद्यावदर्धोदयो रवेः
सादित्यां मध्यमां संध्यां जपेदादित्यसंमुखः
काले फलंत्योषधयः काले पुष्पंति पादपाः
मंदेहदेहनाशार्थमुदयास्तमये रविः
गायत्रीमंत्रतोयाढ्यं दत्तं येनांजलित्रयम्
किं किं न सविता सूते काले सम्यगुपासितः
मित्रपुत्र कलत्राणि क्षेत्राणि विविधानि च
अष्टादश सुविद्यासु मीमांसातिगरीयसी
ततोपि धर्मशास्त्राणि तेभ्यो गुर्वी श्रुतिर्द्विज 4.1.9.
दुर्लभा सर्वमंत्रेषु गायत्री प्रणवान्विता
न गायत्री समो मंत्रो न काशी सदृशी पुरी
गायत्री वेदजननी गायत्री ब्राह्मणप्रसूः
वाच्यवाचकसंबंधो गायत्र्याः सवितुर्द्वयोः
प्रभावेणैव गायत्र्याः क्षत्रियः कौशिको वशी
सामर्थ्यं प्राप चात्युच्चैरन्यद्भुवनसर्जने
न ब्राह्मणो वेदपाठान्न शास्त्रपठनादपि
गायत्र्येव परं विष्णुर्गायत्र्येव परःशिवः