धर्म्याण्येव वचांस्यस्य मनः प्रीतिकराणि च ।। 4.1.8.
पुरी संयमनी सेयमतीव शुभलक्षणा
यमरूपं वर्णयंति मर्त्यलोकेऽन्यथा जनाः
केन पश्यंत्यमुं लोकं निवसंति तथात्र के
धर्ममूर्तिः प्रकृत्यैव निःशंकैः पुण्यराशिभिः
अयमेव हि पिंगाक्षः क्रोधरक्तांतलोचनः
ऊर्ध्वकेशोऽतिकृष्णांगः प्रलयांबुदनिःस्वनः
आनयैनं पातयैनं बधानामुंच दुर्दम
आताडयैनं दुर्वृत्तं धृत्वा पादौ शिलातले
एतस्य गल्लावुत्फुल्लौ क्षुरेणाशुवि पाटय
विदारयास्य मूर्धानं करपत्रेण दारुवत् 4.1.8.
परदारप्रसृमरं करं छिंध्यस्य पापिनः
सूचीभी रोमकूपेषु तनुं व्यधिहि सर्वतः
परदारमुखाघ्रातुर्मुखे निष्ठीवयास्य हि
भर्जयैनं चणकवत्तप्तवालुक कर्परैः
दोषारोपं सदाकर्तुरदोषे क्रूरलोचन
अदत्तपरवस्तूनां गृह्णतः करपल्लवम्
अपवादं गुरोर्वक्तुर्निंदाकर्तुः सुपर्वणाम्
परमर्म स्पृशश्चास्य परच्छिद्रप्रकाशितुः
अन्ये न दीयमाने स्वे निषेद्धुःपापकारिणः
देवस्वभोक्तुः क्रोडास्य ब्राह्मणस्वस्यभोजिनः 4.1.8.
न देवार्थे न विप्रार्थे नातिथ्यर्थे पचेत्क्वचित्
उग्रास्य शिशुहंतारममुं विश्रंभघातिनम्
ब्रह्मघ्नं चांधतामिस्रे सुरापं पूयशोणिते
तत्संसर्गिणमावर्षमसिपत्रवने तथा
आप्लुत्याप्लुत्य दुर्दंष्ट्रकाकोलैर्लोहतुंडकैः
स्त्रीघ्नं गोघ्नं च मित्रघ्नं कूटशाल्मलिपादपे
त्वचमस्य च संदंशैस्त्रोटय त्वं महाभुज
ज्वालाकीले महाघोरे नरकेऽमुं नि पातय
कालकूटे च गरदं कूटसाक्ष्याभिवादिनम्