क इमे विकृताकारा ब्रूतमेतन्ममाग्रतः ।। 4.1.8.
गणावूचतुः अयं पिशाचलोकोत्र वसंति पिशिताशनाः
शिवं प्रसंगतोभ्यर्च्य सकृत्त्वशुचिचेतसः
ततो गच्छन्ददर्शाग्रे हृष्टपुष्टजनावृतम्
लोकैरप्युषितं लोकं श्यामलांगैश्च लोमशैः
गणावूचतुः गुह्यकानामयं लोकस्त्वेते वै गुह्यकाः स्मृताः
स्वमार्गगाधनाढ्याश्च शूद्रप्रायाः कुटुंबिनः
न तिथिं नैव वारं च संक्रात्यादि न पर्व च
एकमेव हि जानंति कुलपूज्यो हि यो द्विजः
समृद्धिभाजोह्यत्रापि तेन पुण्येन गुह्यकाः
ततो विलोकयामास लोकं लोचनशर्मदम् 4.1.8.
देवानां गायनाद्येते चारणाः स्तुतिपाठकाः
गीतज्ञा अतिगीतेन तोषयंति नराधिपान्
राज्ञां प्रसादलब्धानि सुवासांसि धनान्यपि
ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छंति गीतं गायंत्यहर्निशम्
तेन पुण्येन गांधर्वो लोकस्त्वेषां विशिष्यते
गीतविद्याप्रभावेन देवर्षिर्नारदो महान्
तुंबुरुर्नारदश्चोभौ देवानामतिदुर्लभौ
यदि गीतं क्वचिद्गीतं श्रीमद्धरिहरांतिके
गीतज्ञो यदि गीतेन नाप्नोति परमं पदम्
अस्मिँल्लोके सदा कालं स्मृतिरेषा प्रगीयते 4.1.8.
इति शृण्वन्क्षणात्प्राप पुनरन्यन्मनोहरम्
गणावूचतुः असौ वैद्याधरो लोको नाना विद्या विशारदाः
औषधान्यपि यच्छंति तत्पीडाशमनानि हि
शिष्यं पुत्रेण पश्यंति वस्त्र तांबूल भोजनैः
अभिलाषधिया नित्यं पूजयंतीष्टदेवताः
यावदित्थं कथां चक्रुस्तावत्संयमिनीपतिः
सोम्यमूर्तिर्विमानस्थो धर्मज्ञैः परिवारितः
धर्मराज उवाच कुलोचितं ब्राह्मणानां भवता प्रतिपादितम्
वेदाभ्यासः कृतः पूर्वं गुरवश्चापि तोषिताः