तत्प्रवृत्तिं पुनर्ज्ञातुं ब्रह्माणं केशवं गणान्
ते च काशीगुणान्सर्वे विचार्य च पुनःपुनः
इति श्रुत्वाथ स मुनिः प्रत्युवाच श्रियं ततः
यदि देयो वरो मह्यं वरयोग्योस्म्यहं यदि
ये पठिष्यंति च स्तोत्रं त्वद्भक्त्या मत्कृतं सदा
मास्तु चेष्टवियोगश्च मास्तु संपत्ति संक्षयः 4.1.5.
इति लब्ध्वा वरं सोथ महालक्ष्मीं प्रणम्य च
पाराशर्य उवाच यां वै हृदि निधायेह पुरुषः पुरुषार्थभाक्
ततः श्रीदर्श नानंद सुधाधाराधुनीं मुनिः
वह्निकुंडसमुद्भूत सूतनिर्मलमानस
परोपकरणं येषां जागर्ति हृदये सताम्
तीर्थस्नानैर्न सा शुद्धिर्बहुदानैर्न तत्फलम्
परोपकृत्या यो धर्मो धर्मो दानादिसंभवः
परिनिर्मथ्य वाग्जालं निर्णीतमिदमेव हि
उपकर्तुरगस्त्यस्य जातमेतन्निदर्शनम्
करिकर्णाग्रचपलं जीवितं विविधं वसु
यल्लक्ष्मीनाममात्राप्त्या नरो नो माति कुत्रचित् 4.1.6.
गच्छन्यदृच्छयासोथ दूराच्छ्रीशैलमैक्षत
उवाच वचनं पत्नीं तदा प्रीतमना मुनिः
श्रीशैल शिखरं श्रीमदिदंतद्यद्विलोकनात्
गिरि श्चतुरशीत्यायं योजनानां हि विस्मृतः
ब्रूते हि याऽनुज्ञाता पत्या सा पतिता भवेत्
अगस्त्य उवाच किं वक्तुकामा देवि त्वं ब्रूहि तत्त्वमशंकिता
ततः पप्रच्छ सा देवी प्रणम्य मुनिमानता
लोपामुद्रोवाच इदमेव हि सत्यं चेत्किमर्थं काशिरिष्यते
अगस्तिरुवाच आकर्णय वरारोहे सत्यं पृष्टं त्वयामले
मुक्तिस्थानान्यनेकानि कृतस्तत्रापिनिर्णयः 4.1.6.
प्रथमं तीर्थराजं तु प्रयागाख्यं सुविश्रुतम्
नैमिषं च कुरुक्षेत्रं गंगाद्वारमवंतिका
सरस्वती सिंधुसंगो गंगासागरसंगमः