हे यक्षराज रजनीकर चारुमूर्ते श्रीपूर्णभद्रसुतनायक दंडपाणे
त्वमन्नदस्त्वं किल जीवदाता त्वं ज्ञानदस्त्वं किल मोक्षदोपि
गणौ त्वदीयौ किल संभ्रमोद्भ्रमावत्रस्थवृत्तांत विचारकोविदौ
शृणु प्रभो ढुंढिविनायक त्वं वाचं मदीयां तुरटाम्यनाथवत् ।। त्वत्स्थाः समस्ताः किल विघ्नपूगाः किमत्र दुर्वृत्तवदास्थितोहम्
शृण्वंत्वमी पंच विनायकाश्च चिंतामणिश्चापि कपर्दिनामा
परापवादो न मया किलोक्तः परापकारोपि मया कृतो न 4.1.5.
गंगा त्रिकालं परिसेविता मया श्रीविश्वनाथोपि सदा विलोकितः
मातर्विशालाक्षि भवानिमंगले ज्येष्ठेशिसौभाग्यविधानसुंदरि
साक्षिण्य एता किलकाशिदेवताः शृण्वंतु न स्वार्थमहं व्रजाम्यतः
दधीचिरस्थीनि न किं पुरा ददौ जगत्त्रयं किं न ददेऽर्थिने बलिः
आपृच्छ्य सर्वान्समुनीन्मुनीश्वरः सबालवृद्धानपि तत्रवासिनः
प्रोषितस्य परितोपि लक्षणैर्नीचवर्त्मपरिवर्तिनोपि वा
वरं हि काश्यां तृणवृक्षगुल्मकाश्चरंति पापं न चरंति नान्यतः
असिं ह्युपस्पृश्य पुनःपुनर्मुनिः प्रासादमालाः परितो विलोकयन्
स्वैरं हसंत्वद्य विधाय तालिकां मिथःकरेणापि करं प्रगृह्य
इत्थं विलप्य बहुशः स मुनिस्त्वगस्त्यस्तत्क्रौंचयुग्मवदहो अबलासहायः 4.1.5.
स्थित्वा क्षणं शिवशिवेति शिवेति चोक्त्वा यावःप्रियेति कठिनाहि दिवौकसस्ते
यावद्व्रजेत्त्रिचतुराणि पदानि खेदात्स्वेदोदबिंदुकणिकांचितभालदेशः
तपोयानमिवारुह्य निमेषार्धेन वै मुनिः
चकंपे चाचलस्तूर्णं दृष्ट्वैवाग्रस्थितम मुनिम्
तपःक्रोधसमुत्थाभ्यां काशीविरहजन्मना
गिरिः खर्वतरो भूत्वा विविक्षुरवनीमिव
पुनरागमनं चेन्मे तावत्खर्वतरो भव
इत्युक्त्वा दक्षिणामाशां सनाथामकरोन्मुनिः
गते तस्मिन्मुनिवरे वेपमानस्तदा गिरिः
अद्याजातः पुनरहं न शप्तो यदगस्तिना 4.1.5.
अरुणोपि च तत्काले कालज्ञो ऽश्वानकालयत्
अद्य श्वो वा परश्वो वाप्यागमिप्यति वै मुनिः
नाद्यापि मुनिरायाति नाद्यापिगिरिरेधते
विवर्धिषति यो नीचः परासूयां समुद्वहन्