मयि दाक्षिण्यमेवास्य मन्ये मनसि चेद्रहः
अद्यप्रभृति ते दासस्तपोभिः क्रीत इत्यपि
असमानानुरागेषु नारीणां मूढचेतसाम्
इति प्रणयरोषेण देव्याः कलुषचेतसः
वाष्पवारिप्लवे तस्या आताम्रे च विलोचने
यत्तस्याधीनतिलकं भ्रुवोर्युगमभज्यत 1.3.2.18.
अंतर्मन्युभरेणास्याः कंपते स्माधरच्छदः
अतीव रज्यमाने तत्पार्वत्या गंडमंडलम्
अंतर्वेपधुतौ तस्याश्चकंपाते पयोधरौ
अचिंतयच्च संभूय सौभाग्याभावतो ननु
तदैषा क्वापि यास्यामि किमत्रास्त्येकया मम
निमीलिताक्षिण्येवास्य गंतव्यं निभृतं मया
वत्सौ तु वर्धयत्येव गंगेयमतिवत्सला
इति निश्चित्य देवस्य पार्श्वादाशु निवृत्त्य सा
चलावती माल्यवती मालिनी विजया जया
तत्र सापि गिरीन्पुण्यान्वनानि नगराणि च 1.3.2.18.
भ्रमंती सह्यपादेषु द्राविडाख्ये सुनीवृति
दृश्योऽयं नातिदूरेण पुरस्तात्सकलारुणः
उपत्यकासु चैतस्य दृश्यंते तापसाश्रमाः
गत्वा निरूपयामस्तानिमान्पुण्याश्रमान्वयम्
एवमाह्रादयत्यालि क्रमेण गिरिनंदिनी
लूतास्तंतून्नयंत्यत्र कुम्भीराः शैवलान्यपि
हरंत्यवकरान्वालैश्चमराः स्फीतरोमभिः
वानराः फलपुष्पाणि मधुपत्राणि भल्लुकाः
काकोलूकैः शुकश्येनैर्मृगव्याघ्रैर्हरिद्विपैः
हूयमानपुराडाशद्रव्यसौरभ्यहारिणी 1.3.2.18.
पठंति शतरुद्रीयं यत्र वायसवैरिणः
शाकशालिषु शार्दूलाश्चरंति च तथैव गाः
क्वचिच्च शोभने देशे पुण्ये पुण्यमनोहरे
अधस्तात्सप्तपर्णस्य चित्रव्याघ्रत्वगासने