स्वभक्तानां च लोकेषु देवीनां दास्यसे स्थितिम् पिटकास्ताः सुखेनैव शामयिष्यसि पूजनात्
इदं च शृंगमारुह्य पश्य युद्धं यथा भवेत्
धावंतः कौरवास्त्वस्मान्वयं यामस्त्वमूनिति
बर्बरीकशिरश्चैव गिरिशृंगमवाप्य तत् ततो युद्धं महदभूत्कुरुपांडवसेनयोः ।।1.2.66.
अष्टादशाहेन हता ये च द्रोणवृषादयः
युधिष्ठिरो ज्ञातिमध्ये गोविंदं समभाषत
त्वयैव नाथेन हरे नमस्ते पुरुषोत्तम
येन ध्वस्ता धार्तराष्ट्रास्तं निराकृत्य मां नृप
धृष्टद्युम्नं फाल्गुनं च सात्यकिं मां च पांडव
न मया न त्वया पार्थ नान्येनाप्यरयो हताः
अहं हि सर्वदाग्रस्थं नरं पश्यामि संयुगे
अथ चेदस्ति त्वत्पौत्रमुच्चस्थं वच्मि हंत कः
उपसृत्य ततो भीमो बर्बरीकमपृच्छत
सव्यतः पंचवक्त्रः स दक्षिणे चैकवक्त्रतः ।। 1.2.66.
सव्यतो दशहस्तश्च धृतशूलाद्युदायुधः
सव्यतश्च जटाधारी दक्षिणे मुकुटोच्चयः
सव्यतश्चंद्रधारी च दक्षिणे कौस्तुभद्युतिः
ईदृशो मे नरो दृष्टो न चान्यो यो जघान तान्
सस्वनुर्देववाद्यानि साधुसाध्विति वै जगुः
विलक्षश्चाभवद्भीमो निश्वासांश्चाप्यमुंचत
कुरुशार्दूल एहीति प्रोच्य सस्मार काश्यपिम्
भीमेन सहितो व्योम्नि प्रयातो दक्षिणां दिशम्
लंकासमीपे दृष्ट्वैव सरः कृष्णोऽब्रवीद्वचः
यदि शूरोऽसि तच्छीघ्रमानयास्यतलान्मृदम् 1.2.66.
योजनं वायुजवाद्गच्छन्नधो नांतमपश्यत
अगाधमेतत्सुमहत्सरः कैश्चिन्महाबलैः
स्वेनांगुष्ठेन तेजस्वी तदर्धार्धमजायत
तदृष्ट्वा विस्मितः प्राह किमिदं कृष्ण ब्रूहि मे
कुम्भकर्ण इति ख्यातः पूर्वमासीन्निशाचरः
शिरसस्तस्य तालुक्यखंडमेतद्वृकोदर