प्रस्थाने लोहवद्भावी करिष्ये तं नपुंसकम्
ग्रामं चापि गयत्राडं तत्र ख्यातं भविष्यति
माघाष्टम्यां न शिष्यंति तस्य सर्वेऽप्युपद्रवाः
तेषां पुंस्त्वं हरिष्यामि महारौद्राधितिष्ठति 1.2.65.
तस्मिन्कलियुगे घोरे रौद्रे रुद्रेऽतिनिर्घृणे
भवत्सु च स्वर्गतेषु गयोऽपि सुमहत्तपः
गयातीर्थं गतं तं च गयाध्वंसनकाम्यया
इत्थं श्रीमान्पीतवासा अवतीर्य बुधः प्रभुः
इति संक्षेपतः प्रोक्तं भविष्यं पांडवा मया
इदं तीर्थवरं मह्यं संसेव्यं सर्वदा प्रियम्
भीमस्य चापि पौत्रेण दृढं संतोषिताऽस्मि च
व्रजध्वं चापि तीर्थानि यानि वो न कृतानि च
आपृच्छे चापि वः सर्वान्यूयं कृष्णसमा मम
पुनःपुनः प्रणम्यैनां नापश्यन्दीपवद्गताम् ।। 1.2.65.
ततस्ते बर्बरीकं च संस्थाप्यात्रैव निष्ठितम्
उपप्लवे संगतेषु सर्वराजसु पांडवाः
योद्धुमागत्य संतस्थुः कुरुक्षेत्रं महारथाः
ततो भीष्मेण प्रोक्तां च नरैः श्रुत्वा युधिष्ठिरः
भीष्मेण विहिता कृष्ण रथातिरथवर्णना
ससैन्यान्पांडवानेतान्हन्यात्कालेन केन कः
पक्षं द्रोणेन चाह्नां च दशभिर्द्रौणिना रणे
तदहं स्वांश्च पृच्छामि केन कालेन हंति कः
अयुक्तमेतद्भीष्माद्यैः प्रतिज्ञातं युधिष्ठिर
तवापि ये संति नृपाः सन्नद्धा रणसंस्थिताः
द्रुपदं च विराटं च धृष्टकेतुं च कैकयम् 1.2.66.
धृष्टद्युम्नं सपुत्रं च महावीर्यं घटोत्कचम्
मन्येहमेकस्त्वेतेषां हन्यात्कौरववाहिनीम्
तेभ्यो भयं न कार्यं ते फल्गवोऽमी मृगा इव
अस्माकं धनुषां घोषैरिदानीमेव भारत
वृद्धाद्भीष्माद्द्विजाद्वृद्धाद्द्रोणादपि कृपादपि