प्रणिपत्य नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं मुहुर्जगौ
पुनः प्रसीद पापस्य क्षमाथीले प्रसीद मे
एवं स्तुता भगवती स्वयमुत्थाय पार्थिवम्
अतो नेत्रत्रयं दत्तं द्वे बाह्ये चांतरं परम्
नाहं कोपं यत्र तत्र दर्शयामि वृकोदर 1.2.65.
नैतत्प्रियं च कृष्णस्य भ्रातुर्मे क्रोधमाचरम्
त्वं च निन्दसि मां नित्यं तच्च जाने वृकोदर
तदेवं नैव भूयस्ते प्रकर्तव्यं कथंचन
तदिदानीं सर्वमेवं क्षन्तव्यं च परस्परम्
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिराविर्भवेद्धरिः
इदानीं च हरिर्जातो वसुदेवसुतो भुवि
तद्यथा भगवान्कृष्णो मम भ्राताभिपूजितः
ये भीमभगिनीत्येवं मां स्तोष्यंति नरोत्तमाः
त्वं च भ्रातुर्जयं वीर प्रदास्यसि महारणे 1.2.65.
कृत्वा राज्यं च वर्षाणि षट्त्रिंशत्तदनन्तरम्
अस्मिन्नेव ततो देशे लोहोनाम महासुरः
ततस्तं सर्वभूतानामवध्यं भवतां कृते
निस्तीर्य च हिमं सर्वं निमग्नाः बालुकार्णवे
अन्धो यत्र कृतो लोहो लोहाणाभिधया पुरम्
ततः कलियुगे प्राप्ते केलो नाम भविष्यति
वैलाकश्चापरो भक्तो भविष्यति ममोत्तमः
लोहाणासंस्थितां चैव येर्चयिष्यंति मां जनाः
अंधानां च प्रदास्यामि भावीनि नयनान्यहम्
पादांगुष्ठेन च भवांस्तत्र कुंडं विधास्यति 1.2.65.
मत्स्यानां नेत्रनेत्रस्थतेजस्तन्मात्रमुत्तमम्
एवं मम महास्थानं कलौ ख्यातं भविष्यति
लोहाणाख्यं महाबाहो नाम केलेश्वरीति च
धर्मारण्ये वसिष्यामि भवतां त्राणकारणात्
धर्मारण्ये स्थितां चैव येऽर्चयिष्यंति मानवाः
स्नात्वा महीसागरे च तेषां दास्यामि वांछितम्