वससि ध्रुवचक्रे त्वं मुनिचक्रे च ते स्थितिः
सप्तद्वीपेषु त्वं देवि समुद्रेषु च सप्तसु
त्वं देवि चावतारेषु विष्णोः साहाय्यकारिणी
चतुर्भुजे चतुर्वक्त्रे फलदे चत्वरप्रिये
महाघोरे कालरात्रि घंटालि विकटोज्वले 1.2.65.
मेरुवासिनि पिंगाक्षि नेत्रत्राणैककारिणि
महानादे महावीर्ये महा मोहविनाशिनि
सर्वमंगलमंगल्या यदि त्वं सत्यतोंबिके
यदि सर्वकृपालुभ्यः सत्यतस्त्वं कृपावती
पापोयमिति यद्देवि प्रकुप्यसि वृथैव तत्
स्वयमुत्पाद्य यो रेणुं वेष्टितस्तेन कुप्यति
इति स्तुता पांडवेन देवी कृष्णच्छविच्छविः
विद्युत्कोटिसमाभास मुकुटेनातिशोभिता
प्रवाहेनेव हारेण सुरनद्या विराजिता ।। कल्पद्रुमप्रसूनैश्च पूर्णावतंसमंडिता
दन्तेन्दुकांतिविध्वस्तभक्तमोहमहाभया 1.2.65.
वाससा तडिदाभेन मेघलेखेव वेष्टिता
सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता
गणैर्देवीभिराकीर्णा शतपद्मैर्महामलैः
भूमौ निपत्य राजेंद्रो नमोनम इति स्थितः
तथा सम्मुखमाधावज्जय मातरिति ब्रुवन्
प्रणिपत्य नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं मुहुर्जगौ
पुनः प्रसीद पापस्य क्षमाथीले प्रसीद मे
एवं स्तुता भगवती स्वयमुत्थाय पार्थिवम्
अतो नेत्रत्रयं दत्तं द्वे बाह्ये चांतरं परम्
नाहं कोपं यत्र तत्र दर्शयामि वृकोदर 1.2.65.
नैतत्प्रियं च कृष्णस्य भ्रातुर्मे क्रोधमाचरम्
त्वं च निन्दसि मां नित्यं तच्च जाने वृकोदर
तदेवं नैव भूयस्ते प्रकर्तव्यं कथंचन
तदिदानीं सर्वमेवं क्षन्तव्यं च परस्परम्
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिराविर्भवेद्धरिः