भीमभीम ध्रुवं देवी कुपिता ते महेश्वरी
तत्सांप्रतमभिप्रैहि शरणं परमेश्वरीम्
प्रभावप्रत्ययार्थं हि सदा निन्दामि तां पुनः
तस्मात्प्रभावं दृष्ट्वैवं निपत्य वसुधातले
गत्वैव देव्याः शरणं भीमस्तुष्टाव मातरम् ।। 1.2.65.
बालिशं बालकं स्वीयं त्राहित्राहि नमोऽस्तु ते
त्वं ब्राह्मी ब्रह्मणः शक्तिर्वैष्णवी त्वं च शांभवी
त्वमैन्द्री च त्वमाग्नेयी त्वं याम्या त्वं च नैर्ऋती
ऐशानि देवि वाराहि नारसिंहि जयप्रदे
त्वं सूर्ये त्वं तथा सोमे त्वं भौमे त्वं बुधे गुरौ
वससि ध्रुवचक्रे त्वं मुनिचक्रे च ते स्थितिः
सप्तद्वीपेषु त्वं देवि समुद्रेषु च सप्तसु
त्वं देवि चावतारेषु विष्णोः साहाय्यकारिणी
चतुर्भुजे चतुर्वक्त्रे फलदे चत्वरप्रिये
महाघोरे कालरात्रि घंटालि विकटोज्वले 1.2.65.
मेरुवासिनि पिंगाक्षि नेत्रत्राणैककारिणि
महानादे महावीर्ये महा मोहविनाशिनि
सर्वमंगलमंगल्या यदि त्वं सत्यतोंबिके
यदि सर्वकृपालुभ्यः सत्यतस्त्वं कृपावती
पापोयमिति यद्देवि प्रकुप्यसि वृथैव तत्
स्वयमुत्पाद्य यो रेणुं वेष्टितस्तेन कुप्यति
इति स्तुता पांडवेन देवी कृष्णच्छविच्छविः
विद्युत्कोटिसमाभास मुकुटेनातिशोभिता
प्रवाहेनेव हारेण सुरनद्या विराजिता ।। कल्पद्रुमप्रसूनैश्च पूर्णावतंसमंडिता
दन्तेन्दुकांतिविध्वस्तभक्तमोहमहाभया 1.2.65.
वाससा तडिदाभेन मेघलेखेव वेष्टिता
सतां शरणदाभ्यां च पद्भ्यां नूपुरराजिता
गणैर्देवीभिराकीर्णा शतपद्मैर्महामलैः
भूमौ निपत्य राजेंद्रो नमोनम इति स्थितः
तथा सम्मुखमाधावज्जय मातरिति ब्रुवन्