यस्य प्रसादादस्माभिः प्राप्ता द्रुपदनंदिनी
विजयेन धनुर्लब्धं जरासन्धो मया हतः
यस्य प्रसादात्तं मुक्त्वा कृष्णं हा स्तौषि यज्जयी
जानन्नात्मानमल्पत्वाद्बुद्धेर्न स्तौषि यादवम्
येन विद्धं पुरा लक्ष्यं येन कर्णादयो जिताः 1.2.65.
श्रूयते येन विक्रम्य महेशानोऽपि निर्जितः
अथवा तेन शक्रेण राज्यं मे नार्पितं कुतः
ततो मां वा कथं वीरं न स्तौषि त्वं युधिष्ठिर
वृक्षेणाहत्य मद्रेशो नदीं शुष्कां प्रसारितः
पूर्वा दिङ्निर्जिता येन येन पूर्वं बको हतः
कालेकाले च रक्षामि त्वामेवाहं सदानुगः
अथ क्षुधाबलं ज्ञात्वा मामौदरिकसत्तमम्
ततः सुसंयतो भूत्वा प्रणवं समुदीरयन्
प्रेताः पिशाचा रक्षांसि वृथालापरतं नरम्
वृथालापी यदश्नाति यत्करोति शुभं क्वचित् 1.2.65.
नायं तस्यास्ति वै लोकः कुत एव परो भवेत्
एवं संस्मारितोऽपि त्वं यदि भूयः प्रवर्तसे
पटीमिव प्रविततां विहस्याह युधिष्ठिरः
नूनं त्वमल्पविज्ञानो वेदाधीतास्त्वया वृथा
स्त्रीपक्ष इति मत्वा तामवजानासि भोः कथम्
यदि न स्यान्महामाया ब्रह्मविष्णुशिवार्चिता
ईश्वरः परमात्मा तां त्यक्तुं शक्तः कथं न हि
वासुदेवोऽपि नित्यं तां स्तौति शक्तिं परात्पराम्
नैवं भूयः प्रवक्तव्यं मौर्ख्यात्प्रति महेश्वरीम्
इदमेवौषधं तत्र तैः सार्धं जल्पनं न हि ।। 1.2.65.
मुण्डे मुण्डे मतिर्भिन्ना सत्यमेतन्नृप स्फुटम्
नागायुतसमप्राणो वायुपुत्रो वृकोदरः
इत्युक्त्वा वचनं भीमो ह्यनुवव्राज तं नृपम्
ततः क्षणेन विकलस्त्वितश्चेतश्च प्रस्खलत्
धर्मराज महाबुद्धे पश्य मां नृपसत्तम