समालिंग्य च संस्थाप्य रुद्रेण सहिता जगुः
शास्त्रेषूक्तमिदं वाक्यं नान्यथा कर्तुमर्हसि
पुत्रपुत्रेति भाषंतमनु त्वा मरणोन्मुखम्
ततस्त्यक्ष्यति भीमोऽपि पातकं तन्महत्तव
अथ चेत्त्यक्तुकामस्त्वं तत्रापि वचनं शृणु
देहपातस्तव प्रोक्तस्तं प्रतीक्ष यदीच्छ सि
तस्मात्प्रतीक्ष तं कालमस्माकं प्रार्थितेन च
रुद्रं देवीश्च चामुंडां सोपालंभं वचोऽब्रवीत्
पांडवा भूमिलाभार्थे तत्ते कस्मादुपेक्षितम् 1.2.64.
यस्माच्च चंडिकाकृत्ये कृतोऽनेन महारणः
एवमुक्त्वा गताः सर्वे देवा देव्यस्त्वदृश्यताम्
विस्मिताः पांडवास्तं च पूजयित्वा पुनः पुनः
भीमोपि यत्र रुद्रेण मोक्षितस्तत्र सुप्रभम्
ज्येष्ठमासे कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामुपोषितः
यथैव लिंगानि सुपूजितानि सप्तात्र मुख्यानि महाफलानि
युधिष्ठिरो महातेजा गमनायोपचक्रमे
प्रभाते विमले स्नात्वा देवीर्लिंगान्यथार्च्य च प्रयाणकालेषु सदा जप्यं कृष्णेन कीर्तितम्
नत्वा त्वां शरणं यामि मनोवाक्कायकर्मभिः
संकर्षणाभयदाने कृष्णच्छविसमप्रभे
त्वया ततमिदं विश्वं जगदव्यक्तरूपया
कार्यारम्भेषु सर्वेषु सानुगेन मया तव
वायुपुत्रः प्रहस्यैव सासूयमिदमब्रवीत्
ये त्वां राजन्वदंत्येवं सर्वज्ञोऽयं युधिष्ठिरः
को हि प्रज्ञावतां मुख्यः सर्वशास्त्रविदांवरः
यतस्त्वमेव वेत्सीदं सर्वशास्त्रेषु कीर्त्यते 1.2.65.
सचेतनं च पुरुषं प्रकृतिं च विचेतनाम्
तत्स्वयं पुरुषो भूत्वा युधिष्ठिर वृथामते
आरोहयेच्छिरो नैव क्वचिद्धित्वा उपानहौ
यदि ते बन्दिवत्पार्थ तिष्ठेद्वाण्यनिवारिता
अलक्ष्यमिति वा मत्वा महेशानं महामते