तद्वराकाथ शीघ्रं त्वमस्मात्कुंडाद्विनिःसर
इष्टकाशकलैः शीघ्रं चूर्णयिष्येऽन्यथा शिरः
भीमश्च वंचयित्वा तामुत्प्लुत्य बहिराव्रजत्
युयुधाते प्रलंबाभ्यां बाहुभ्यां युद्धपारगौ
मुष्टिभिः पार्ष्णिघातैश्च जानुभिश्चाभिजघ्नतुः
हीयमानस्ततो भीम उद्यतोऽभूत्पुनः पुनः
ततो भीमं समुत्पाट्य बर्बरीको बलादिव
मूर्छितं चैवमादाय विस्फुरन्तं पुनःपुनः
ददृशुः पांडवा नैतद्देव्या नयनयंत्रिताः ।। 1.2.64.
तथा गृहीते कुरुवीरमुख्ये वीरेण तेनाद्भुतविक्रमेण
सागरस्य ततस्तीरे बर्बरीकं गतं तदा
भोभो राक्षसशार्दूल बर्बरीक महाबल
अयं हि तीर्थयात्रायां विचरन्भ्रातृभिर्युतः
सम्मानं सर्वथा तस्मादर्हः कौरवनंदनः
न्यपतत्पादयोर्हा धिक्कष्टं कष्टं च प्राह सः
क्षम्यतां क्षम्यतां चेति पुनः पुनरवोचत
तं तथा परिशोचंतं मुह्यमानं मुहुर्मुहुः
वयं त्वां नैव जानीमस्त्वं चास्माञ्जन्मकालतः
परं नो विस्मृतं सर्वं नानादुःखैः प्रमुह्यताम् 1.2.64.
तदस्माकमिदं दुःखं सर्वकालविधानतः
यतः सर्वः क्षत्रियस्य दंड्यो विपथिसंस्थि तः
पितृमातृसुहृद्भ्रातृपुत्रादीनां किमुच्यते
यस्य त्वीदृशकः पौत्रो धर्मज्ञो धर्मपालकः
तस्माच्छोकं विहायेमं स्वस्थो भवि तुमर्हसि
बर्बरीक उवाच पापं मां ताततात त्वं ब्रह्मघ्नादपि कुत्सितम्
सर्वेषामेव पापानां निष्कृतिः प्रोच्यते बुधैः
तद्येन देहेन मया ताततातोऽभिपीडितः
मैवं भवेयमन्येषु अपि जन्मसु पातकी
यतोंऽशेन विलुप्येत प्रायश्चित्तान्निवारकः 1.2.64.
समुद्रोऽपि चकंपे च कथमेनं निहन्म्यहम्