ब्राह्मणानां तपो मूलं दमोऽध्ययनमेव च
धर्मप्रकटनं चापि श्रेय उक्तं मनीषिभिः
दुष्टानां शासनं चापि साधूनां परिपालनम् 1.2.61.
शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा तया जीवन्वणिग्भवेत्
भार्यारतिर्भृत्यपोष्टा शुचिः श्रद्धा परायणः
तद्भवान्क्षत्रियकुले जातोऽसि कुरु तच्छृणु
दुष्टान्पालय साधूंश्च स्वर्गमेवमवाप्स्यसि
तद्भवान्बलप्राप्त्यर्थं देव्याराधनमाचर
एतत्प्रसादप्रवणं मनः कृत्वा निवेदय
वत्स क्षेत्रं प्रवक्ष्यामि यत्र तप्स्यसि तत्तपः
तत्र त्रिभुवने याश्च संति देव्यः पृथग्विधाः
चतस्रस्तस्य दिग्देव्यो नव दुर्गाश्च संति याः
नित्यं पूजय ताः पुत्र पुष्पधूपविलेपनैः 1.2.61.
तुष्टासु देवीषु बलं धनं च कीर्तिश्च पुत्राः सुभगाश्च दाराः
घटोत्कचार्य पुत्रस्ते दृढं सुहृदयो ह्यसौ
तस्मात्सुहृदयेत्येवं दत्तं नाम मया द्विकम्
गुप्तक्षेत्राय भगवान्बर्बरीकं समादिशत्
अनुज्ञाप्य च तान्सर्वान्गुप्तक्षेत्रं समाव्रजत्
स्मरन्पुत्रगुणान्पत्न्या स्वराज्यं समपालयत्
त्रिकालं पूजयामास देवीः कर्मसमाधिभिः
तस्याराधयतो देव्यस्तुतुषुर्हायनैस्त्रिभिः
बलं यत्त्रिषु लोकेषु कस्यचिन्नास्ति दुर्लभम्
संगत्या विजयस्य त्वं भूयः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि 1.2.61.
आजगामाथ विजयो नाम्ना मागधब्राह्मणः
काश्यां विद्याबलं प्राप्य साधनार्थमुपाययौ
आराधयामास चिरं देवीर्विद्याफलाप्तये
विद्यां साधय त्वं साधो सिद्धमातुः पुरोंऽगणे
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा विजयः स्वप्नमध्यतः
सोऽपि देवीवचः श्रुत्वा मेने साहाय्यकारणम्
स्नात्वाभ्यर्च्यैव लिंगानि देवीश्चैवार्चयत्पृथक्