एवमुक्त्वा मुमोचैनां मुक्ता चाह प्रणम्य सा
जानामि त्वां महाबाहो वीरं शक्तिमतां वरम्
गुह्यकाधिपतिस्त्वं हि कालनाभ इति स्मृतः
इति मां प्राह कामाख्या सर्वं तत्संस्मराम्यहम्
समादिश प्राणनाथ कमादेशं करोमि ते घटोत्कच उवाच प्रच्छन्नस्तस्य घटते न विवाहः कथंचन ।। 1.2.60.
मोर्वि यस्य हि वर्तंते पितरौ बांधवास्तथा
अयं कुलक्रमोऽस्माकं यद्भार्या पतिमुद्वहेत्
भगदत्तमथो नाथं ततो मौर्वी न्यवेदयत्
ततः पृष्ठिं समारोप्य घटोत्कचमनिंदिता
ततोऽसौ वासुदेवेन पांडवैश्चाभिनंदितः
कुरूणां राक्षसानां च प्रोक्तोत्तमविधानतः
कुंती च द्रौपदी चोभे मुमुदाते नितांततः
ततो विवाहे निर्वृत्ते प्रतिपूज्य घटोत्कचम्
मौर्व्याऽऽज्ञां शिरसा गृह्य हैडंबिर्भार्ययान्वितः
ततो राक्षसयोषाभिर्वीरकांस्यैः प्रवर्धितः 1.2.60.
ततो वनेषु चित्रेषु निम्नगापुलिनेषु च
एवं विक्रीडतस्तस्य गर्भो जज्ञे महाद्युतेः
स जातमात्रो ववृधे क्षणाद्यौवनगोऽभवत्
ऊर्ध्वकेशश्चोर्ध्वरोमा पितरौ प्रणतोऽब्रवीत्
भवतोर्हि प्रियं कृत्वा अनृणः स्यां सदा ह्यहम्
अतः परं तु यच्छ्रेयं कर्तव्यं प्रोन्नतिप्रदम्
बर्बराकारकेशत्वाद्बर्बरीकाभिधो भवान्
श्रेयश्च ते यत्परमं दृढं च तत्कीर्त्यते बहुधा विप्र मुख्यैः
पुत्रेणानुगतो धीमान्वियता द्वारकां ययौ
आगच्छन्तं च तंदृष्ट्वा राक्षसं राक्षसानुगम्
ग्रामे ग्रामे सुसंनद्धा नवलक्षमिता रथाः
तान्गृहीतायुधान्दृष्ट्वा यदुवीरान्घटोत्कचः
राक्षसं वित्त मां वीरा भीमपुत्रं घटोत्कचम्
निवेदयत मां प्राप्तं यादवेन्द्राय सात्मजम्
आह देवः सभास्थश्च शीघ्रमत्राव्रजत्वसौ