राज्ञा पुनः स्नेहवशाद्यदुक्तं तन्न भाति मे
कार्ये दुःसाध्य एव स्यात्क्षत्रियस्य पराक्रमः
आत्मा प्रख्यातिमानेयः सर्वथा वीरपुंगवैः 1.2.59.
न ह्यात्मवशगं पार्थ हैडंबेरस्य रक्षणम्
सर्वथोच्चपदारोहे यत्नः कार्यो विजानता
यथा देवव्रतस्त्वेको जह्रे काशिसुताः पुरा
अबलं दैवहेतुत्वात्प्रबलं प्रतिभाति मे
न मृषा हि वचो ब्रूते कामाख्या या पुराऽब्रवीत्
अनेन हेतुना यातु शीघ्रं तत्र घटोत्कचः
न हि तुल्यो भैमसेनेर्बुद्धौ वीर्ये च कश्चन
अंतरात्मा च मे वेत्ति प्राप्तामेव मुरोः सुताम्
प्रवृत्ता एव भासंते सद्गुणाश्च रवेः कराः
सर्वथा तत्करिष्यामि पितरो येन मेऽमलाः 1.2.59.
एवमुक्त्वा महाबाहुरुत्थाय प्रणनाम तान्
तं गतुकाममाहेदमभिनंद्य जनार्दनः
यथा बुद्धिं सुदुर्भेद्यां वर्धयामि बलं च ते
ततो हिडंबातनयो महौजाः सूर्याक्षकालाक्षमहोदरानुगः
सहस्रभूमिकं गेहमपश्यत हिरण्मयम्
वेणुवीणामृदंगानां निःस्वनैः परिपूरितम्
आयाद्भिः प्रतियाद्भिश्च भगदत्तस्य किंकरैः
तदासाद्य स हैडंबिर्मेरोः शिखरवद्ग्रहम्
तामाह ललितं वीरो भद्रे सा क्व मुरोः सुता
कोटिशो निहताः पूर्वं तया कामुक कामुकाः
तव रूपमहं दृष्ट्वा घटहासं सदोत्कचम्
तन्मया सह मोदस्व भुंक्ष्व भोगांश्च कामुक
पुनर्नैतद्वचस्तुभ्यं विशते मम चेतसि
वामः कामो यतो भद्रे यस्मिन्नुपनिबद्ध्यते 1.2.60.
अद्य ते स्वामिनी दृष्टा जिता वा क्रीडते मया
कर्णप्रावरणे तस्माच्छीघ्रमेव निवेद्यताम्
इति भैमेर्वचः श्रुत्वा प्रस्खलंती निशाचरी