षड्विंशत्तत्त्वरूपस्त्वमभितश्चाभिवर्त्तसे
किरातः किल देवस्त्वं सारमेयैः किलागमैः
देव दक्षाध्वरे पूर्वं वरिभद्रस्त्वदाज्ञया
तव कालाग्निरूपस्य सर्वब्रह्मांडदाहिनः
कृतापराधः शूलेन त्वया दीर्णो जलंधरः
अधारयिष्यत्कण्ठेन कालकूटं न चेद्भवान् 1.3.2.16.
देवदारुवने पूर्वं मुनीन्केवलकर्मठान्
अंघ्रिणाक्रांतवान्नो चेदत्युग्रां त्वमपस्मृतिम्
अर्धनारीश्वरं रूपं त्वया चेन्न प्रकाशितम्
भवता स्तंभितः शम्भो संरंभाज्जंभजिद्भुजः
भिक्षोः कपालमापूर्य रुधिरेणात्मनो हरिः
न चेदशिक्षयः सर्वशस्त्रास्त्राण्यनुकंपया
नृहरिं शरभाकारः समहार्षीन्न चेद्भवान्
त्वमाचकृक्षः कल्पाब्धौ कैवर्त्तो मत्स्यकच्छपौ
एकोने पद्मसाहस्रे स्वनेत्रेण कृतार्चनम्
धूर्जटिः सृष्टिकर्तृत्वं पुनरस्याभ्यमन्यत ।। 1.3.2.16.
समँज्यासु द्विजानां च पूजनं चानुशिष्टवान्
गुरुं स्मरतो मामेव जाग्रतं सृष्टिरक्षयोः
इह प्रदेशे युवयोर्यन्मयानुग्रहः कृतः
योजनत्रयमात्रेऽस्मिन्क्षेत्रे निवसतां नृणाम्
यद्वा तिरश्चामप्यत्र स्थावराणां च देहिनाम्
नृणां च दर्शनाद्दूरे कैवल्यं स्मरणेन वा
शुभाय तैजसी मूर्तिः स्थावरा मम शाश्वती
युगात्ययेपि नैनं तु मज्जयेयुर्महाब्धयः
ज्योतिर्मयमिदं लिंगं ज्योतिःष्वपि न जातुचित्
यस्यानुग्रहमिच्छामि जंतो्तस्यात्र संभवः 1.3.2.16.
एष दूरात्प्रणामेन निकर्षाच्च प्रदक्षिणात्
अत्रैव नियतं वासाः संभवंति महात्मनाम्
शोणाचलमनादृत्य क्वचित्स्थित्वापि मुक्तये
तौ व्यज्ञापयतां देवं दूरीभवदहंक्रियौ