न किंचिच्चिंतयेत्पश्चात्समाधिरिति कीर्त्यते
शब्दस्पर्शरसैर्हीनं गंधरूपविवर्जितम्
तां तु प्राप्य नरो विघ्नैर्नाभिभूयेत कर्हिचित्
शंखाद्याः शतशस्तस्य वाद्यन्ते यदि कर्णयोः
कशाप्रहाराभिहतो वह्निदग्धतनुस्तथा
रूपे गंधे रसे बाह्ये तादृशस्य तु का कथा
तृष्णा वाथ बुभुक्षा वा बाधेते तं न कर्हिचित्
न स्वर्गे न च पाताले मानुष्ये क्व च तत्सुखम् 1.2.55.
एवमारूढयोगस्य तस्यापि कुरुनदन
प्रातिभः श्रावणो दैवो भ्रमावर्तोऽथ भीषणः
तेन यो मदमादद्याद्योगी शीघ्रं च चेतसः
द्वितीयः सात्विकश्चायमस्मान्मत्तो विनश्यति । अष्टौ पश्यति योनीश्च देवानां दैव इत्यसौ
अयं च सात्त्विको दोषो मदादस्माद्विनश्यति
आवर्ताख्यस्त्वयं दोषो राजसः स महाभयः
समस्ताधारविभ्रंशाद्भ्रमाख्यस्तामसो गुणः
उपसर्गैर्महाघोरैरावर्त्यंते पुनः पुनः
चिंतयेत्परमं ब्रह्म कृत्वा तत्प्रवणं मनः
राजसैस्तामसैश्चैव योगी सिद्धयेन्न कर्हिचित् 1.2.55.
स्वधर्मादनपेतेषु भिक्षा याच्या च योगिना
फलमूलं विपक्वं वा कणपिण्याकसक्तवः
मृत्युकालं विदित्वा च निमित्तैर्योगसाधकः
निमित्तानि च वक्ष्यामि मृत्युं यो वेत्ति योगवित्
दक्षिणाशां नयेन्नारी स्वप्ने सोऽपि न जीवति
एनं च वीक्ष्य वल्गन्तं तं विद्यान्मृत्युमागतम्
याति मज्जेदधौ पंके गोमये वा न जीवति
एषामन्यतमैः पूर्णां दृष्ट्वा स्वप्ने न जीवति
पाषाणैस्ताडितः स्वप्ने सद्यो मृत्युं भजेन्नरः
विपरीतं परीतं वा स सद्यो मृत्युमृच्छति 1.2.55.
नात्मानं परनेत्रस्थं वीक्षते न स जीवति
दृष्ट्वा मन्येत स क्षीणमात्मजीवितमाप्तवान्