यथा तोयार्थिनस्तोयं पत्रनालादिभिः शनैः
प्राग्नाभ्यां हृदये वायुरथ तालौ भ्रुवोंऽतरे
आकुंचनेनैव मूर्द्धमुन्नीय पवनं शनैः
प्राणायामा दश द्वौ च धारणैषा प्रकीर्त्यते
धारणास्थस्य यद्ध्येयं तस्य त्वं शृणु लक्षणम्
केचिच्छिवं हरिं केचित्केचित्सूर्यं विधिं परे
तत्र यो यच्च ध्यायेत स च तत्र प्रलीयते
पद्मासनस्थं तं गौरं बीजपूरकरं स्थितम् 1.2.55.
ध्येयमेतत्तव प्रोक्तं तस्माद्ध्यानं समाचरेत्
न पृथग्जायते ध्येयाद्धारणां यः समास्थितः
न किंचिच्चिंतयेत्पश्चात्समाधिरिति कीर्त्यते
शब्दस्पर्शरसैर्हीनं गंधरूपविवर्जितम्
तां तु प्राप्य नरो विघ्नैर्नाभिभूयेत कर्हिचित्
शंखाद्याः शतशस्तस्य वाद्यन्ते यदि कर्णयोः
कशाप्रहाराभिहतो वह्निदग्धतनुस्तथा
रूपे गंधे रसे बाह्ये तादृशस्य तु का कथा
तृष्णा वाथ बुभुक्षा वा बाधेते तं न कर्हिचित्
न स्वर्गे न च पाताले मानुष्ये क्व च तत्सुखम् 1.2.55.
एवमारूढयोगस्य तस्यापि कुरुनदन
प्रातिभः श्रावणो दैवो भ्रमावर्तोऽथ भीषणः
तेन यो मदमादद्याद्योगी शीघ्रं च चेतसः
द्वितीयः सात्विकश्चायमस्मान्मत्तो विनश्यति । अष्टौ पश्यति योनीश्च देवानां दैव इत्यसौ
अयं च सात्त्विको दोषो मदादस्माद्विनश्यति
आवर्ताख्यस्त्वयं दोषो राजसः स महाभयः
समस्ताधारविभ्रंशाद्भ्रमाख्यस्तामसो गुणः
उपसर्गैर्महाघोरैरावर्त्यंते पुनः पुनः
चिंतयेत्परमं ब्रह्म कृत्वा तत्प्रवणं मनः
राजसैस्तामसैश्चैव योगी सिद्धयेन्न कर्हिचित् 1.2.55.
स्वधर्मादनपेतेषु भिक्षा याच्या च योगिना
फलमूलं विपक्वं वा कणपिण्याकसक्तवः