नारदीयं सरो ह्येतद्विख्यात जगतीतले
यदत्र दीयते दानं हूयते यच्च पावके 1.2.53.
नारदीये सरःश्रेष्ठे स्नात्वा यो नारदेश्व रम्
अत्र तीर्थे पुरा पार्थ सर्वनागैस्तपः कृतम्
ततः सिद्धिं परां प्राप्ता एतर्त्तार्थप्रभावतः
नारदादुत्तरे भागे सर्वे नागाः प्रहर्षिताः
नागेश्वरं महाभक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम्
इति नारदीयसरोमाहात्म्यम् नारद उवाच अपरद्वारकानाम देवी चात्रास्ति पांडव
सा च ब्रह्मांडद्वारे वै सदैव विहितालया
ततो दीर्घं तपस्तप्त्वा मयानीतात्र तोषिता
पूर्वस्मिन्नगरद्वारे स्थापिता द्वारवासिनी
कुण्डे स्नानं नरः कृत्वा तां च देवीं प्रपूजयेत् 1.2.53.
सप्तजन्मकृतं पापं नाशमायाति तत्क्षणात्
वन्ध्या च लभते पुत्रं स्नानमात्रेण तत्र वै
विघ्नानि नाशयेद्देवी सर्व सिद्धिं प्रयच्छति
उत्तरद्वारकां चापि पूज्यैवं विधिवन्नरः
पूर्वद्वारे तु वै देवी या स्थिता द्वारवासिनी
आश्विने मासि संप्राप्ते नव रात्रे विशेषतः
पूजयेद्देवतां भक्त्या पुष्पधूपान्नतर्पणैः
वन्ध्या प्रसूयते पार्थ नात्र कार्या विचारणा
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वर खण्डे कौमारिकाखंडे कोटितीर्थादिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपंचाशत्तमोऽध्यायः
तत्र नाहं त्यजाम्यंग च्छत्रदण्डविभूषिताम्
कार्तिकस्य तु या शुक्ला भवत्येकादशी शुभा
पृच्छतस्तं च मे विप्र न क्रोधं कर्तुमर्हसि
सदा त्वं मोक्षधर्मेषु परिनिष्ठां परां गतः
त्यक्तनिंदास्तुतिर्मौनी मोक्षस्थः परिकीर्त्यसे
सौदामिनीव विचरन्दृश्यसे प्राज्ञसंमतः
बहूनां हि सहस्राणि देवगंधर्वरक्षसाम्
कस्मात्तदेषा चेष्टा ते संदेहं मे हर द्विज
प्रहसन्निव बाभ्रव्यवदनं स निरैक्षत