येषां त्वंतगतं पापं स्वर्गाद्वा ये समागताः
भवंति चात्र श्लोकाः तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विवर्जयेत्
लोकद्वयेऽपि यत्सौख्यं तद्धर्मात्प्रोच्यते यतः
मुहूर्तमपि जीवेत नरः शुक्लेन कर्मणा
इति पृष्टं त्वया विप्र यथाशक्त्या मयेरितम् 1.2.51.
भगवान्भास्करः प्रीतो बभूवातीव विस्मितः
प्रशशंस च तान्विप्रान्हारीतप्रमुखांस्तदा
अथ प्रजापतिर्धन्यो यन्मर्यादाभिपाल्यते
येषां मध्ये बालबुद्धिरियमेतादृशी स्फुटा
असंशयं त्रिलोकस्थमेषामविदितं न हि
इति प्रशस्य तान्विप्रान्प्रहृष्टो रविरव्रवीत्
समागतः सूर्यलोकात्प्राप्तं नेत्रफलं च मे
अंत्यजा अपि पूयन्ते किं पुनर्मादृशा द्विजाः
युष्माभिर्बध्यते श्रेयो यस्य वै धूतकिल्विषैः तपो विद्या च वृत्तं च यतो वार्द्धक्यकारणम्
वरं मत्तो वृणीध्वं च दुर्लभं यं हृदीच्छत 1.2.51.
देवतानां हि संसर्गो निष्फलो नोपजायते
संपूज्य परया भक्त्या पाद्यार्घ्यस्तुतिवंदनैः
जयादित्य जय स्वामिञ्जय भानो जयामल
विप्राणां त्वं परो देवो विप्रसर्गोऽपि त्वन्मयः
अद्य नः सफला वेदा अद्य नः सफलाः क्रियाः
वरं यदि प्रदातासि तदेनं प्रवृणीमहे
जयादित्य इति ख्यातस्तस्मात्स्थास्येऽत्र सर्वदा
यावन्मही समुद्राश्च पर्वता नगराणि च
दारिद्र्यरोगसंघातान्दद्रवो मंडलानि च 1.2.51.
यो मामत्र स्थितं चापि पूजयिष्यति मानवः
मूर्तिं संस्थापयामासुर्वेदोदितविधानतः
ततो द्विजाः प्राहुरेवं कमठं त्वत्कृते रविः
इत्युक्तो ब्राह्मणैः सर्वैः कमठो वाग्ग्मिनां वरः । प्रणिपत्य जयादित्यं महास्तोत्रमिदं जगौ
न त्वं कृतः केवलसंश्रुतश्च यजुष्येवं व्याहरत्यादिदेव
मार्तंडसूर्यांशुरविस्तथेन्द्रो भानुर्भगश्चार्यमा स्वर्णरेताः