ततस्तस्मिन्स्थितं जीवं देहे यमभटास्तदा
तप्तांबरीषतुल्येन अयोगुडनिभेन च
षडशीतिसहस्राणि योजनानां महीतलात्
क्वचिच्छीतं महादुर्गमन्धकारं क्वचिन्महत्।। अग्निसंस्पर्शवदनैः काककाकोलजंबुकैः
मक्षिकादंशमशकैर्भक्ष्यते सर्पवृश्चिकैः
क्वचिच्च भक्ष्यते घोरै राक्षसैः कृष्यतेऽस्यते
मुहूतैर्दशभिर्याति तं मार्गमतिदुस्तरम्
तार्यते च नदीं घोरां पूयशोणितवाहिनीम् 1.2.50.
ततो यमस्य पुरतः स्थाप्यते यमकिंकरैः
पुण्यकर्मा सौम्यरूपं धर्मराजं तदा किल
मरणानंतरं तेषां जंतूनां योनिपूरणम्
धार्मिकः पूज्यते तत्र पापः पाशगलो भवेत्
आरामद्रुमदातारः फलपुष्पवता पथा
उपानहप्रदा यानैर्वितृषाः पूर्तधर्मिणः
भक्ष्यभोज्यैस्तथा तृप्ता यांति भोजनदायिन
श्रीसूर्यं श्रीमहादेवं भक्ता ये पुरुषोत्तमम्
महीं गां कांचनं लोहं तिलान्कार्पासमेव च
तेषां तत्र गतानां च पापिनां पुण्यकर्मिणाम् 1.2.50.
प्रेतलोके स वसति ततः संवत्सरं नरः
सोदकुम्भमथान्नाद्यं बांधवैर्यत्प्रदीयते
पूर्वदत्तमथान्नाद्यं प्राप्नोति स्वयमेव च
न चाप्युदकदातासौ क्षुत्तृड्भ्यामतिपीड्यते
मासिमासि च यच्छ्राद्धं षोडशश्राद्धपूर्वकम्
मानुषेण दिनेनैव प्रेतलोके दिनं स्मृतम्
तं च स्माशानिकानाम गणा याम्या भयावहाः
यथेह बन्धने कश्चिद्रक्ष्यते विषमैर्नरैः
यस्य तस्य न मोक्षोऽस्ति प्रेतत्वाद्वै युगैरपि
पूर्णे संवत्सरे देहं संपूर्णं प्रतिपद्यते 1.2.50.
ततः स नरकं याति स्वर्गं वा स्वेन कर्मणा
सुराद्याः सत्यपर्यंताः स्वर्लोकस्योर्ध्वमाश्रिताः