तेषां गुणान्मम ब्रूहि किंगुणा ननु ते द्विजाः
यदि तान्भोः प्रशंसामि स्वीयान्स्तौतीति वाच्यता
अथवा पारमाहात्म्ये सति तेषां महात्मनाम्
मदर्चितद्विजेंद्राणां यदि स्याच्छ्रवणेप्सुता
इति श्रुत्वा मम वचो रविरासीत्सुविस्मितः
सोऽथ विप्रतनुं कृत्वा मां विसर्ज्यैव भास्करः
जटां त्रिषवणस्नानपिंगलां धारयन्नथ
ततो हारीतप्रमुखाः प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः
नमस्कृत्य द्विजाग्र्यं ते प्रहर्षादिदमब्रुवन् ।।1.2.49.
अद्य नो दिवसः पुण्यः स्थानमद्योत्तमं त्विदम्
धन्यस्य हि गृहस्थस्य कृपयैव द्विजोत्तमाः
तत्त्वं गेहानि चास्माकं पादचंक्रमणेन च
तदहं सम्यगिच्छामि दत्तं परमभोजनम्
इत्येतदतिथेः श्रुत्वा हारीतः पुत्रमब्रवीत्
द्विजं च तर्पयिष्यामि दत्त्वा परमभोजनम्
सुतेन किल जातेन जायते चानृणः पिता
भोजनं द्विप्रकारं च प्रविभागस्तयोरयम्
तत्र यत्प्राकृतं नाम प्रकृतिप्रमुखस्य तत्
षड्रसं भोजनं तच्च पंचभेदं वदंति च 1.2.49.
यथापरं परंनाम प्रोक्तं परमभोजनम्
ततो नानाप्रकारस्य धर्मस्य श्रवणं हि यत्
तद्दास्यामि द्विजाग्र्याय पृच्छ विप्र यदिच्छसि
मनसैव प्रशस्यामुं प्रश्नमेनमथाकरोत्
कथं संजायते जंतुः कथं चापि प्रलीयते
छंदोगीतममुं प्रश्नं शक्त्या वक्ष्यामि ते द्विज
जनने त्रिविधं कर्म हेतुर्जंतोर्भवेत्किल
तत्र यः सात्त्विको नाम स स्वर्गं प्रतिपद्यते
तथा यस्तामसो नाम नरकं प्रतिपद्यते
महतां दर्शनस्पर्शैरुपभोगसहासनैः 1.2.49.
सोऽपि दुःखदरिद्राद्यैर्वेष्टितो विकलेंद्रियः