एवं प्रभावाः परिकीर्तिता मया समासतस्तीर्थवरेऽत्र देव्यः
शृण्वन्यां कीर्त यिष्यामि पापमोक्षमवाप्नुयात्
पुरा त्रेतायुगे पार्थ चौडदेशसमुद्भवौ
तावेकदा पुराणार्थे श्लोकमेकमपश्यताम्
प्रभासाद्यानि तीर्थानि पुलस्त्यायाह पद्मभूः । न यैस्तत्राप्लुतं चैव किं तैस्तीर्थमुपासितम्
इति श्लोकं पठित्वा तौ पुनःपुनरभिष्टुतम्
तौ वनानि नदीश्चैव व्यतिक्रम्य शनैःशनैः
गुप्तक्षेत्रस्य माहात्म्यं महीसागरसंगमम्
ततो मार्गस्य शून्यत्वात्तृट्क्षुधापीडितौ भृशम्
सिद्धनाथं नमस्कृत्य संप्रयातौ सुधैर्यतः
सहसा पतितौ भूमौ स्थूणपादौ विमूर्छितौ 1.2.48.
किंचिद्विश्वस्य धैर्याच्च सखे किं न श्रुतं त्वया
तथातथा भवेद्दानैर्दीनः सोमेश्वरो हरः
लुंठमानो जगामैव प्रालेयः किंचिदंतरे
खे वाणी चाभवत्तत्र पुष्पवर्षपुरःसरा उत्थितं सागरतटे लिंगं तिष्ठात्र सुव्रत
प्रभासाय प्रयातव्यं यदाऽऽ मृत्योर्मया स्फुटम्
अपश्यदुत्थितं लिंगं स चैवं प्रत्यपद्यत
दृष्ट्या तनू ततो यातौ प्रभासं शिवसद्म च
ऊर्जयंतः प्रतीच्यां च प्रालेयस्येश्वरोऽपरः
सोमनाथद्वयं पश्येज्जन्मपापात्प्रमुच्यते 1.2.48.
महीनगरके लिंगं पातालात्सुमनोहरम्
नमस्ते भगवन्रुद्र भास्करामिततेजसे
शर्वाय क्षितिरूपाय सदा सुरभिणे नमः
पशूनां पतये चापि पावकायातितेजसे
महादेवाय सोमाय अमृताय नमोऽस्तु ते
इत्येवं नामभिर्दिव्यैः स्तव एष उदीरितः
हाटकेश्वरलिंगस्य नित्यं च प्रयतो नरः
हाटकेश्वरलिंगं च प्रयतो यः स्मरेदपि
एवंविधानि तीर्थानि महीसागरसंगमे
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे स्तम्भतीर्थमाहात्म्ये सोमनाथवृत्तांतवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोऽध्यायः