अमीषां चाप्य भावे वै न किंचिदुपपद्यते ४६.
तथा रजस्तमश्चैव संशोध्ये सात्त्विकैर्गुणैः ४६.
सुखिनो दुःखिनश्चैव प्राणिनः शास्त्रदर्शिनः ४६.
व्यभजच्चतुरा शीतिलक्षास्ता जीवयोनयः ४६.
ईश्वरांशाश्च ते सर्वे मोहिताः प्राकृतैर्गुणैः ४६.
अन्नानां पयसां चापि जीवानां चाथ श्रेयसे ४६.
एवमेतत्किं तु भूयः प्रक्ष्याम्येतन्महामते ४६.
स्वभक्तांस्तान्न दुःखेभ्यः कस्माद्रक्षंति मानवान् ४६.
इति मे मुह्यते बुद्धिस्त्वं वा किं बाल मन्यसे॥ ४६.
अशुचिश्च शुचिश्चापि देवभक्तो द्विधा स्मृतः ४६.
अशुचिर्देवताश्चैव यदा पूजयते नरः ४६.
विमूढश्चाप्टयकार्याणि तानि तानि निषेवते शुचिर्वाभ्यर्चयेद्यश्च तस्य चेदशुभं भवेत्॥ ४६.
तस्य पूर्वकृतं व्यक्तं कर्मणां कोटि मुच्यते ४६.
सस्नौ तीर्थेषु कस्माच्च इतरो मुच्यते कथम् ४६.
सीतापहारमापेदे रामोऽन्यो मुच्यते कथम् ४६.
इंद्रचंद्ररविविष्णुप्रमुखाः प्राप्नुयुः कृतम् ४६.
मुच्यते कोऽपि स्वकृतान्नैवेति श्रुतिनिर्णयः ४६.
बहुभिर्जन्मभिर्भोज्यं भुज्येतैकेन जन्मना ४६.
ये तप्यंते गतैः पापैः शुचयो देवताव्रताः ४६.
तस्माद्देवाः सदा पूज्याः शुचिभिः श्रद्धयान्वितैः ४६.
स्वनुष्ठितोऽपि धर्मः स्यात्क्लेशायैव विनाशिवम् ४६.
भोक्तव्यं स्वकृतं तस्मात्पूजनीयः सदाशिवः ४६.
शुद्धप्रज्ञ किमेतच्च पापिनोऽपि नरा यदा ४६.
व्यक्तं तैस्तमसा दत्तं दानं पूर्वेषु जन्मसु ४६.
किं तु यत्तमसा कर्म कृतं तस्य प्रभावतः ४६.
भुक्त्वा पुण्यफलं याति नरकं संशयः ४६.
इहैवैकस्य नामुत्र अमुत्रैकस्य नो इह ४६.
पूर्वोपात्तं भवेत्पुण्यं भुक्तिर्नैवार्जयन्त्यपि ४६.
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति तपोभिश्चार्जयत्यपि ४६.
पूर्वोपात्तं यस्य नास्ति पुण्यं चेहापि नार्जयेत् ४६.