कथं स्याद्धर्मश्रवणं कथं वा जीवनं भवेत् ४६.
तथा कस्मादिदं सृष्टं जडं विश्वं चिदात्मना ४६.
सम्यगेतद्यथा पृष्टं यत्र मुह्यंति जंतवः ४६.
प्रकृतिः पुरुषश्चैव अनादी श्रृणुमः पुरा ४६.
ततः कालस्वबावाभ्यां प्रेरिता प्रकृतिः पुरा ४६.
ततस्तमोमयी सा च लीलया देववीक्षिता ४६.
एवं त्रिगुणतां याता प्रकृतिर्देवदर्शनात् ४६.
तस्याः प्रोच्चारणार्थं च प्रवृत्तः स्वांशतस्ततः ४६.
अहंकार स्ततो जातः सत्त्वराजसतामसः ४६.
शुद्धसत्त्वे ततो मोक्षं प्रवदंति मनीषिणः ४६.
जीवात्मसंज्ञान्स्वीयांशान्व्यभजत्परमेश्वरः ४६.
निःसरंति यथा लोहात्तप्तल्लिंगात्स्फुलिंगकाः ४६.
इंद्रियाणां सात्त्विकाच्च त्रिगुणानि च तान्यपि ४६.
रजस्तमश्च शोध्यंते सत्त्वेनैव मुमुक्षुभिः ४६.
अहंकारं च संसेव्य सात्त्विकीं सिद्धिमश्नुते ४६.
सात्त्विकाः सर्वदा सेव्याः संसारविजिगीषुभिः ४६.
सास्त्राभ्यासस्ततो ज्ञानं शौचमिंद्रियनिग्रहः ४६.
अन्यायेन धनादानं तंद्री नास्तिक्यमेव च ४६.
तस्माद्बुद्धिमुकैस्त्वतैः सात्त्विकैर्देवतां भजेत् ४६.
बुद्ध्याद्यैरेव मुक्तिः स्यादेतैरेव च यातना॥ ४६.
अमीषां चाप्य भावे वै न किंचिदुपपद्यते ४६.
तथा रजस्तमश्चैव संशोध्ये सात्त्विकैर्गुणैः ४६.
सुखिनो दुःखिनश्चैव प्राणिनः शास्त्रदर्शिनः ४६.
व्यभजच्चतुरा शीतिलक्षास्ता जीवयोनयः ४६.
ईश्वरांशाश्च ते सर्वे मोहिताः प्राकृतैर्गुणैः ४६.
अन्नानां पयसां चापि जीवानां चाथ श्रेयसे ४६.
एवमेतत्किं तु भूयः प्रक्ष्याम्येतन्महामते ४६.
स्वभक्तांस्तान्न दुःखेभ्यः कस्माद्रक्षंति मानवान् ४६.
इति मे मुह्यते बुद्धिस्त्वं वा किं बाल मन्यसे॥ ४६.
अशुचिश्च शुचिश्चापि देवभक्तो द्विधा स्मृतः ४६.