मायामरालो ददृशे तेजःस्तंभस्यपार्श्वतः
प्रागत्यगादुत्पततां ततोऽध्वानं पयोमुचाम्
तेजसां यानि धामानि ह्यत्युच्चान्यूर्ध्वचारिणाम्
मरुतो मनसो वापि जवः सूक्ष्मतराकृतेः
यथायथा चोत्पपात सुदूरं श्रमितच्छदः
अतीत्य मरुतां स्कंधान्सप्त संप्राप्तविस्मयः
कथं वाऽदृष्टमूलस्य स्थातव्यं पुरतो हरेः 1.3.2.12.
अनिर्व्यूढप्रतिज्ञस्य दीर्घैः किं वा ममासुभिः
अतिसंधित्सतो विष्णुं कस्सहायो भविष्यति
छद्मना वा तिरस्कुर्यान्माना हि महतां धनम्
आकाशे ददृशे नातिदूरे किमपि निर्मलम्
यद्वा मृणालं तत्सिंधौ वियत्यस्यां कुतस्तु सः
अबोधि केतकीबर्हमिति राजीवजन्मना
हिरण्यगर्भो विमलमगृह्णात्केतकच्छदम्
वर्षाणां शतसाहस्रमुत्पत्यैवं विहायसा
अचिंतयत्पद्मसूतिरत्यंतं विहताशयः
अनिर्व्यूढप्रतिज्ञावान्नीचतामपि संश्रितः 1.3.2.12.
अहमेतत्परीक्षायां क्व परिच्छिन्न पौरुषः प्रध्वंसंत इवांगानि पतामीवाहमप्यधः
किं वान्यद्बहुनोक्तेन सह निश्वासवायुभिः
अहंकारमदग्रंथिरयं त्रुटतु चित्ततः
यदेष रोदःकुहरपरिणाहाधिकोद्यमः
तदस्य तेजसां राशेर्नाहं नारायणोऽथवा
इतो नोत्पतितुं शक्तिरस्ति मे तन्निवर्त्तये
प्रत्यभाषत तं कस्त्वं कुतो वा प्राप्तवानिति
केतकच्छद एवासं सचैतन्यः शिवाज्ञया
भूलोक इच्छया वस्तुं ततः संप्राप्तवानहम्
इत्थं श्रुत्वा केतकीबर्हवाचं लब्ध्वाश्वासं तं किलांभोजभूतिः 1.3.2.12.
ईदृश्यः परितो लग्ना यस्मिन्ब्रह्मांडकोटयः
चतुर्युगायुतैर्यातं ततो निपततो मम
इति ब्रुवाणमेनं च नमस्कृत्य सरोजभूः