अशक्तश्चेन्नित्यमेकमर्घ्यं दद्याद्दिवाकृते ४३.
अश्वमेधफलं प्राप्य सूर्यलोक मवाप्नुयात् ४३.
एवंविधस्त्वसौ देवो भट्टादित्योऽत्र तिष्ठति ४३.
दिव्यमष्टविधं चात्र सद्यः प्रत्ययकारकम् ४३.
दिव्यप्राकारमिच्छामि श्रोतुं चाहं मुनीश्वर ४४.
शपषाः पोशघटकौ विषाग्न तप्तमाषकौ ४४.
असाक्षिकेषु चार्थेषु मिथो विवदमानयोः ४४.
अविदस्तत्त्वतः सत्यं शपथेनाभिलंघयेत् ४४.
जवनो नृपतिः क्षीणो मिथ्याशपथमाचरेत् ४४.
अंधः शत्रुगृहं गच्छेद्यो मिथ्याशपथांश्चरेत् ४४.
मन्यंते वै पापकृतो न कश्चितपश्यतीति नः ४४.
आदित्यचंद्रावनिलोऽनलश्च द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्च ४४.
एवं तस्मादभिज्ञाय सत्यर्थशपथांश्चरेत् ४४.
इदं सत्यं वदामीति ब्रुवन्साक्षी भवान्यतः ४४.
अथ शास्त्रस्य विप्रोऽपि शस्त्रस्यापि च क्षत्रियः ४४.
मातरं पितरं पूज्यं स्पृशेत्साधारणं त्विदम् ४४.
विप्रवर्ज्यं तथा केशं वर्णिनां दापयेन्नृपः ४४.
समभक्तं च देवानामादित्यस्यैव पाययेत् ४४.
स्नानोदकं वा संकल्पं गृहीत्वा पाययेन्नवम् ४४.
अतः परं महादिव्यविधानं श्रृणु यद्भवेत् ४४.
सशिरस्कंप्रदातव्यमिति ब्रह्मा पुराब्रवीत् ४४.
साधूनां वर्णिनां राजा न शिरस्कं प्रदापयेत् ४४.
वर्णिनां च तथा कालं तंदुलं मुखरोगिणाम्॥ ४४.
कुष्ठपित्तार्दितानां च ब्राह्मणानां च नो विषम् ४४.
न व्याधिमरके देशे शपथान्कोशमेव च ४४.
प्रतिघातविदस्तेषां योजयेद्धर्मवत्सलान् ४४.
विवासयेत्स्वकाद्राष्ट्रात्ते हि लोकस्य कंटकाः ४४.
ते हि पापसमाचारास्तस्करेभ्योऽपि तस्कराः ४४.
महत्स्वपि न चार्थेषु धर्मज्ञान्धर्मवत्सलान् ४४.
श्रद्दध्यात्पार्थिवस्तेषां वचना देव भारत ४४.