यानि चोद्दिश्य भूतानि जप्यतेऽसौ महात्मभिः ४२.
त्वं च वत्स श्रौतधर्मान्सम्यगाचर श्रद्धया ४२.
यज यज्ञैरवाप्यैव दारान्नन्दय मातरम् ४२.
बुद्धिर्मनोथ भूतानि बुद्धिकर्मेन्द्रियाणि च ४२.
बोद्धव्यमथ मंतव्यमहंता शब्द एव च ४२.
विहृत्युत्सर्ग आनंदस्त्रयोदश महाग्रहाः ४२.
गृहाण ध्यानयोगेन ममैवं मोक्षमाप्स्यसि ४२.
शुल्बंरसेन संविद्धं दक्षो हेम यथाश्नुते ४२.
मदनुध्यानयुक्तेन मोक्षो नास्तीह दुर्लभः ४२.
उद्धृत्य सप्तपुरुषाल्लँयं मयि गमिष्यसि ४२.
ततस्त्वं कोटितीर्थे च यज्ञे वै हरिमेधसः ४२.
इत्युक्त्वा भगवान्विष्णुर्मूर्तिमध्ये विवेश ह ४२.
ततो मूर्ति नमस्कृत्य वासुदेवस्य विस्मितः ४२.
पुराहमभवं शूद्रो भीतः संसारदोषतः ४२.
स कृपालुर्मम प्राह मन्त्रं वै द्वादशाक्षरम् ४२.
तेन जाप्यप्रभावेन ममोत्पत्तिस्तवोदरात् ४२.
इदानीं च प्रयाम्येष यज्ञं तं हरिमेधसः ४२.
ततो महीनगरकाख्ये कोटितीर्थतलस्थितम् ४२.
गेहाय मातरं प्रोच्य स यज्ञे प्रोक्तवान्द्विजः ४२.
यन्मायामोहितधियो भ्रमामः कर्मसागरे ४२.
आकर्ण्यासनपूजाद्यैः पूजयामासुरंग तम् ४२.
प्रददुर्दक्षिणां सर्वां हरिमेधाः सुतामपि ४२.
वन्दयित्वा स्वजननीं पुत्रानुत्पाद्य चामलान् ४२.
वासुदेवानुध्यानेन मोक्षं पश्चादुपागतः ४२.
योर्ययेत्पूजयेत्स्तौति सर्वं तस्याक्षयं विदुः ४२.
तादृशं लभते मर्त्यो वासुदेवप्रसादतः॥ ४२.
ततोऽहं पार्थ भूयोऽपि जनानुग्रहकाम्यया ४३.
सर्वेषां प्राणिनां यस्मादुडुपो भगवान्रविः ४३.
ये स्मरंति रविं भक्त्या कीर्तयंति च ये नराः ४३.
सूर्यभक्तिपरा ये च नित्यं तद्गतमानसाः ४३.