नास्ति मृत्युसमस्रासः सर्वेषामपि देहिनाम् ४२.
आबद्धानि स्नेहपाशैर्मृत्युः सर्वाणि कृंतति ४२.
जनाः शतायुषः पंचभवंति न भवन्ति वा ४२.
परमायुः स्थिता षष्टिस्तदप्यस्ति न निष्ठितम् ४२.
तस्यार्धमायुषो रात्रिर्हरते मृत्युरूपिणी ४२.
वर्षाणां विंशतिर्याति धर्मकामार्थवर्जितः ४२.
ह्रियतेर्द्धं हि तत्रापि यच्छेषं तद्धि जीवितम् ४२.
जायते योनिकोटीषु मृतः कर्मवशात्पुनः ४२.
मरणं तद्विनिर्द्दिष्टं न नाशः परमार्थतः ४२.
यद्दुःखं मरणं जंतोर्न तस्येहोपमा क्वचित् ४२.
मण्डूक इव सर्पेण गीर्यते मृत्युना जनः ४२.
निःश्वसन्दीर्घमुष्णं च मुकेन परिशुष्यता ४२.
संमूढः क्षिपतेत्यर्थं हस्तपादावितस्ततः ४२.
विवस्त्रो मुक्तलज्जश्च विष्ठानुलेपितः ४२.
चिंतयानः स्ववित्तानि कस्यैतानि मृते मयि ४२.
म्रियते पश्यतामेव गले घुर्घुररावकृत् ४२.
संप्राप्योत्तरमंशेन देहं त्यजति पूर्वकम् ४२.
क्षणिकं मरणे दुःखमनंतं प्रार्थनाकृतम् ४२.
न परः प्रार्थयेद्भूयस्तृष्णा लाघवकारणम् ४२.
निसर्गात्सर्वभूतानामिति दुःखपरंपरा ४२.
स चान्नौषधिलेपेन क्षणमात्रं प्रशाम्यति ४२.
तयाभिभूतो म्रियते यथान्यैर्व्याधिभिर्न्नरः ४२.
सर्वमाभरणं भारं सर्वमालेपनं मम ४२.
इत्येवं राज्यसंभोगैः कुतः सौख्यं विचारतः ४२.
प्रायेण श्रीमदालेपान्नहुषाद्या महानृपाः ४२.
उपर्युपरि देवानामन्योन्यातिशये स्थितम् ४२.
न चान्यत्क्रियते कर्म सोऽत्र दोषः सुदारुणः ४२.
पुण्यमूलक्षये तद्वत्पातयंति दिवौकसः ४२.
तथा नारकिणां दुःखं प्रसिद्धं किं च वर्ण्यते ४२.
कुठारैश्ठेदनं तीव्रं वल्कलानां च तक्षणम् ४२.