धर्ममर्थं च कामं च मोक्षं च नातुरो यतः ४२.
वातपित्तकफादीनां वैषम्यं व्याधिरुच्यते ४२.
तस्माद्व्याधिमयं ज्ञेयं शरीरमिदमात्मनः ४२.
तानि न स्वात्मवेद्यानि किमन्यत्कथयाम्यहम् ४२.
तत्रैकः कालसंयुक्तः शेषास्त्वागंतवः स्मृताः ४२.
जपहोमप्रदानैश्च कालमृत्युर्न शाम्यति ४२.
विषाणि चाभिचाराश्च मृत्योर्द्वाराणि देहिनाम् ४२.
स्वस्थीकर्तुं न शक्नोति कालप्राप्तं हि देहिनम् ४२.
शक्नुवंति परित्रातुं नरं कालेन पीडितम् ४२.
कालमृत्युरपि प्राज्ञैर्नीयते नापि संयुतैः ४२.
नास्ति मृत्युसमस्रासः सर्वेषामपि देहिनाम् ४२.
आबद्धानि स्नेहपाशैर्मृत्युः सर्वाणि कृंतति ४२.
जनाः शतायुषः पंचभवंति न भवन्ति वा ४२.
परमायुः स्थिता षष्टिस्तदप्यस्ति न निष्ठितम् ४२.
तस्यार्धमायुषो रात्रिर्हरते मृत्युरूपिणी ४२.
वर्षाणां विंशतिर्याति धर्मकामार्थवर्जितः ४२.
ह्रियतेर्द्धं हि तत्रापि यच्छेषं तद्धि जीवितम् ४२.
जायते योनिकोटीषु मृतः कर्मवशात्पुनः ४२.
मरणं तद्विनिर्द्दिष्टं न नाशः परमार्थतः ४२.
यद्दुःखं मरणं जंतोर्न तस्येहोपमा क्वचित् ४२.
मण्डूक इव सर्पेण गीर्यते मृत्युना जनः ४२.
निःश्वसन्दीर्घमुष्णं च मुकेन परिशुष्यता ४२.
संमूढः क्षिपतेत्यर्थं हस्तपादावितस्ततः ४२.
विवस्त्रो मुक्तलज्जश्च विष्ठानुलेपितः ४२.
चिंतयानः स्ववित्तानि कस्यैतानि मृते मयि ४२.
म्रियते पश्यतामेव गले घुर्घुररावकृत् ४२.
संप्राप्योत्तरमंशेन देहं त्यजति पूर्वकम् ४२.
क्षणिकं मरणे दुःखमनंतं प्रार्थनाकृतम् ४२.
न परः प्रार्थयेद्भूयस्तृष्णा लाघवकारणम् ४२.
निसर्गात्सर्वभूतानामिति दुःखपरंपरा ४२.