पतितानां च संभाषे कुर्यादाचमनिक्रियाम् ४१.
धर्मतो धनमाहार्य यष्टव्यं चापि यत्नतः त्वंकारो वा वधो वापि गुरूणामुभयं समम्॥ ४१.
सत्यं वाच्यं नित्यमैत्रेण भाव्यं कार्यं त्याज्यं नित्यमायासकारि ४१.
तीर्थस्नानैः सोपवासैर्व्रतैश्च पात्रे दानैर्होमजप्यैश्चयज्ञैः ४१.
यत्रापि कुर्वतो नात्मा जुगुप्सामेति पार्थिव ४१.
इति ते वै समुद्देशः कीर्तितः किंचिदेव च ४१.
एवमाचरतो धर्मं महेशस्य गृहे सतः ४१.
एवं नानाविधान्धर्मान्महाकालस्य फाल्गुन ४१.
यावत्पश्यंति ये तत्र समाजग्मुः श्रृणुष्व तान् ४१.
इंद्रादयस्तथा देवा वसिष्ठाद्या मुनीश्वराः ४१.
तान्महेशमुखान्सर्वान्महाकालो महामतिः ४१.
ततो ब्रह्मादिभिर्देवैर्वरे रत्नमयासने ४१.
ततो देव्या समालिंग्य नीत्वोत्संगं स्वकं मुदा ४१.
उक्तञ्च यावद्ब्रह्माण्डमिदमास्ते शिवव्रत ४१.
देवेन च वरो दत्तस्त्वल्लिंगं योऽर्चयिष्यति ४१.
दर्शनं स्तवनं पूजा प्रणामश्च ततो जपः ४१.
इत्युक्ते विस्मिता देवाः साधु साध्विति ते जगुः ४१.
ततः सुरैःस्तूयमानो वंद्यमानश्च चारणैः ४१.
कोटिकोटिगणैश्चैव स्तुवद्भिः सर्वतो वृतः॥ ४१.
महाकालो रुद्रभवनं गतो भवपुरस्सरः ४१.
कूपश्चापि सरः पुण्यं महाकालस्य सिद्धिदम् ४१.
महाकालः समालिंग्य ताञ्छिवाय निवेदयेत् ४१.
दृष्टं स्पृष्टं पूजितं च गतास्ते भवसद्म तत् एवमेतानि लिंगानि सप्त जातानि फाल्गुन॥ ४१.
ये श्रृण्वंति गृणंत्येतत्तेपि धन्या नरोत्तमाः॥ ४१.
ततो मया स्थापिते च स्थाने कालांतरेण ह ४२.
वासुदेवविहीनं हि तीर्थमेतन्न रोचते ४२.
यत्र नैव हरिः स्वामी तीर्थे गेहेऽथ मानसे ४२.
तस्मात्प्रसाद्य वरदं तीर्थेऽस्मिन्पुरुषोत्तमम् ४२.
इति संचिंत्य कौरव्य ततोऽहं चात्र संस्थितः ४२.
अष्टाक्षरं जपन्मंत्रं संनिगृह्येंद्रियाणि च ४२.