पक्षमासर्तुवर्षादिकालस्य नियमो गतः
इन्द्रादयो लोकपाला मरीच्याद्या महर्षयः
एवं जाते महाक्षोभे भूताक्रन्दप्रचोदितः
व्यचिंतयच्च विश्वात्मा विश्वसंरक्षणोद्यतः
स्वामिनं सकलैश्वर्यदातारं मां मदोद्धतौ 1.3.2.9.
अहो मोहस्य माहात्म्यं वदिमौ द्रुहिणाच्युतौ
अज्ञानतिमिरोद्भूति दूषिताशयलोचनः
कृतापराधावप्येतौ निमग्नौ मोहसागरे
इति निश्चित्य मनसा माया वैवश्यमेतयोः
अहोऽनुकम्पा तरुणेंदुमौलेः स्वभावसिद्धा भुवनत्रयेऽस्मिन्
मार्कण्डेय उवाच आज्ञापय विभो मह्यं यथा शंभुः सनातनः
यदेव देवो विदधे दयया भक्तवत्सलः
अथोदस्थात्तयोर्मध्ये तथा विवदमानयोः
महता जृंभमाणेन तस्य ब्रह्मांडभेदिनः
विष्वग्विवर्णता तस्य ज्योतिर्लिंगस्य तेजसा
तीव्रैस्तस्य महाज्वालैः शोषिता इव सागराः
व्यद्योतंत दिवि प्राग्वद्वहास्तारागणैः सह
तेजसा तस्य शोणेन गैरिकेणेव रंजिताः
समुद्रास्तत्प्रतिच्छायानिर्भराश्लिष्ट यादसः
प्रवालगुच्छैः प्रत्यग्रैर्लंबिता इव पादपाः 1.3.2.10.
मही कुंकुमलिप्तेव दिशः सिंदूरिता इव
ब्रह्मांडकर्परमभूत्तन्महः पूरितांतरम्
एवं प्रवर्द्धमानेन तेजःस्तम्भेन तेन च
तेजोलिंगं तदाश्चर्यं दृष्ट्वा त्यक्तमिथः क्रुधौ
किमेष वसुधां भित्त्वा शेषादीनां फणाभृताम्
किं वा कल्पांतसुलभप्रादुर्भावाः प्रभाकराः
आहोस्विन्मेघ संघर्षाद्वितता व्योममध्यतः
प्रतिघ्नन्नेष तेजोभिरक्ष्णोः शक्तिमनुक्षणम्
एष उद्दीप्यमानोऽपि संतापाय न कल्पते
एतस्य कांतिसंक्रांत्या जगदेव न केवलम् 1.3.2.10.