अस्मिन्वाराहकल्पे च व्यासानाकर्णयस्व च ४०.
मृत्युः शतक्रतुर्धीमान्वसिष्ठो भविताऽधुना ४०.
शततेजाः स्वयं विष्णुर्नारायण इति स्मृतः ४०.
कृतंजयो भरद्वाजो गौतमः कविसत्तमः ४०.
तृणबिंदुस्तथा ऋक्षः शक्तिः पाराशरस्तथा ४०.
अश्वत्थाममुखाश्चैते भविष्याः सूचितास्तव ४०.
मन्वत्रिविष्णुहारितयाज्ञवल्क्योशनोंगिराः ४०.
पराशरव्यासशंखलिखिता दक्षगौतमौ ४०.
ततो द्वापरसंध्यायां प्रवर्तति कलौ युगे ४०.
आद्ये श्वेतकलौरुद्रः सुतारस्तारणस्तथा ४०.
जैगीषव्यश्च भाव्यो वै भगवान्दधिवाहनः ४०.
गौतमौ वेदशीर्णश्च गोकर्णश्च शिखंडिभृत् ४०.
लांगली संयमी शूली डिंडी जुण्डीश्वरः स्वयम् ४०.
कायावरोहणो भावीत्याद्या योगेश्वराः क्रमात् ४०.
एवं कलियुगे राजञ्छास्त्रसंक्षेप उच्यते ४०.
तिष्ये मायामसूयां च वधं चैव तपस्विनाम् ४०.
कलौ प्रमाथको रागः सततं क्षुद्भयानि च ४०.
न प्रमाणं श्रुतेरस्ति नृणां चाधर्मसेवनात् ४०.
अनृतं ब्रुवते लुब्धा नारीप्रायाश्च दुष्प्रजाः ४०.
विप्राणां कर्मदोषैश्च प्रजानां जायते क्षयः ४०.
शूद्रा विप्रैः सहासंते शयनासनभोजनैः ४०.
राजवृत्त्यां स्थिताश्चौराश्चौराचाराश्च पार्थिवाः ४०.
तदा ह्यल्पफला भूमिः क्वचिच्चापि महाफला ४०.
अक्षत्रियास्तु राजानो विप्राः शूद्रोपजीविनः ४०.
आसनस्थान्द्विजान्दृष्ट्वा चलंत्यत्यल्पबुद्धयः ४०.
नीचस्यापि तदा वाक्यं वक्ष्यंति विनयेन तम् ४०.
ज्ञात्वा न हिंसते राजा पश्य कालबलं नृप ४०.
शूद्रानभ्यर्चयंत्यल्पश्रुतभाग्यबलान्विताः ४०.
येन ते रौरवं यांति सुदुस्तारं द्विजाधमाः ४०.
यतयश्च भविष्यंति बहवः कोटिशः कलौ ४०.