हृष्टपुष्टास्तथा वृद्धाः प्रजा वै विगतज्वराः ४०.
युगभावात्तथा ध्याने स्वल्पीभूते शिवस्य च ४०.
तासां तेनोपचारेण लोभदोषकृतेन वै ४०.
तस्यां चाप्यल्पशिष्टायां द्वंद्वान्यभ्युत्थितानि वै ४०.
चक्रुरावरणार्थं हि केतनानि ततस्ततः ४०.
वृष्ट्या बभूवुरौषध्यो ग्राम्यारण्याश्चतुर्दश ४०.
ऋतु पुष्पफलैश्चैव वृक्षगुल्माश्च जज्ञिरे ४०.
ततः पुनरभूत्तासां रागो लोभश्च सर्वतः ४०.
वृक्षगुल्मौषधीश्चैव प्रसह्याशु यथाबलम् ४०.
नत्वा धरां प्रविष्टास्ता ओषध्यः पीडिताः प्रजाः ४०.
तदा प्रभृति चौषध्यः फालकृष्टाः प्रजास्ततः ४०.
वर्णाश्रमप्रतिष्ठा च यज्ञस्त्रेतासु चोच्यते ४०.
पुष्पितां वाचमाश्रित्य रागात्स्वर्गमसाधयन् ४०.
मनसा कर्मणा वाचा कृच्छ्राद्वार्ता प्रसिध्यति ४०.
वर्णाश्रमपरिध्वंसाः प्रवर्तंते च द्वापरे ४०.
एको वेदश्चतुष्पादैः क्रियते द्विजहेतवे ४०.
ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च शैवं भागवतं तथा ४०.
आग्नेयमष्टमं प्रोक्तं भविष्यं नवमं स्मृतम् ४०.
वाराहं द्वादशं चैव स्कांदं चैव त्रयोदशम् ४०.
मात्स्यं षोडशकं प्रोक्तं गारुडं च ततः परम् ४०.
अस्मिन्वाराहकल्पे च व्यासानाकर्णयस्व च ४०.
मृत्युः शतक्रतुर्धीमान्वसिष्ठो भविताऽधुना ४०.
शततेजाः स्वयं विष्णुर्नारायण इति स्मृतः ४०.
कृतंजयो भरद्वाजो गौतमः कविसत्तमः ४०.
तृणबिंदुस्तथा ऋक्षः शक्तिः पाराशरस्तथा ४०.
अश्वत्थाममुखाश्चैते भविष्याः सूचितास्तव ४०.
मन्वत्रिविष्णुहारितयाज्ञवल्क्योशनोंगिराः ४०.
पराशरव्यासशंखलिखिता दक्षगौतमौ ४०.
ततो द्वापरसंध्यायां प्रवर्तति कलौ युगे ४०.
आद्ये श्वेतकलौरुद्रः सुतारस्तारणस्तथा ४०.