एतेन श्रुतिशास्त्राणि पुराणं च वृतैव किम् ४०.
मुग्धाः सर्वेऽभवन्दक्षा ये हि वेदं गता ह्यनु ४०.
तिष्ठंति राजसा मध्ये ह्यधो गच्छंति तामसाः ४०.
न चैतदप्य सूयामो यद्भूतेषु शिवो न हि ४०.
यथा सुवर्णजातानि भूषणानि बहूनि च ४०.
स्वर्णं सर्वेषु चास्त्येव तथैव स सदाशिवः ४०.
तथेदं शोधितं देहं शुद्धं दिवि व्रजेत्स्फुटम् ४०.
चेदिदं शोधयेद्देहं नैव ग्राह्यं समंततः ४०.
शुचिः स्यादल्पदिवसात्पाषाणोऽसौ भवेत्स्फुटम् ४०.
साधुवाप्यथवाऽसाधु प्रमाणं नः श्रुतिः परा ४०.
अंगुष्ठेन लिखन्भूमिं चक्रे गर्तं महोत्तमम् ४०.
अत्यरिच्यत तोयं च चक्रे पादेन संलिखन् ४०.
तदद्भुतं महद्दृष्ट्वा नैव विप्रो विसिष्मिये ४०.
तच्चित्रेण न जह्याच्च श्रुतिमार्गं सनातनम्॥ ४०.
अतिमूर्खोसि विप्र त्वं प्रज्ञावादांश्च भाषसे कूपोन्यस्य घटोऽन्यस्य रज्जुरन्यस्य भारत॥ ४०.
पायंत्यन्ये पिबंत्यन्ये सर्वे ते समभागिनः ४०.
ततो विममृशे श्लोको बहुधा समभागिनाम् ४०.
बहुपोतद्रव्यक्षेपः सर्वैः सा समभागिता ४०.
यः शुचिश्च शिवं ध्यायन्प्रासादकूपकर्तरि ४०.
इति निश्चित्य प्रोवाच कालभीतिर्नरं च तम् ४०.
दृष्ट्वा प्रत्यक्षतो मादृक्कथं पिबति भो वद ४०.
एवं विनिश्चयं दृष्ट्वास्य स्थिरं कुरुनंदन ४०.
कालभीतिश्च परमं विस्मयं समुपागतः ४०.
ततश्चिंतयतस्तस्य बिल्वाधस्तात्सुशोभनम् ४०.
प्रादुर्भावे ततस्तस्य महालिंगस्य भारत ४०.
पारिजातमयीं पुष्पवृष्टिमिंद्रो मुमोच ह ४०.
तस्मिन्महति कौरव्य वर्तमाने महोत्सवे ४०.
पापस्य कालं भवपंककालं कलाकलं कालमार्गस्य कालम् ४०.
ईशानवक्त्रं प्रणमामि त्वाहं स्तौति श्रुतिः सर्वविद्येश्वरस्त्वम् ४०.
यं स्तौति वेदस्तमहं प्रपद्ये तत्पुरुषसंज्ञं शरणं द्वितीयम् ४०.