गंगोदकुम्भः स्याद्यद्वत्तन्मध्ये मद्यबिंदुना ४०.
हीनवर्णश्च यः स्याद्धि शिवभक्तोऽपि नैव सः ४०.
एतेन तव वाक्येन हास्यं संजायते मम ४०.
सदा सर्वेषु भूतेषु शिवो वसति नित्यशः ४०.
आत्मनश्च परस्यापि यः करोत्यंतरो हरम् ४०.
अथवा का हि पानीये भवेदशुचिता वद ४०.
पूर्णश्च पयसा कस्मिन्नेषामशुचिता कुतः॥ ४०.
अथ चेन्मम संसर्गादशुचित्वं च मीयते ४०.
कुतः पृथिव्यां चरसि खे त्वं नैव चरस्युत ४०.
सर्वभूतेषु चेदेवं शिव एवेति चोच्यते ४०.
शुद्ध्यर्थं तेन विश्वस्य स्थापिता संस्थितिर्यथा ४०.
ससर्जेति पुरा धाता रूपात्मकमिदं जगत् ४०.
स च नामप्रपञ्चस्तु चतुर्द्धा भिद्यते किल ४०.
तत्र ध्वनिर्नादमयो वर्णाश्चाकारपूर्वकाः ४०.
तच्चापि वाक्यं त्रिविधं भवेदिति श्रुतेर्मतम् ४०.
कांतासंमतमेवापि वाक्यं हि त्रिविधं विदुः ४०.
तथा श्रुतिस्मृती चोभे प्राहतुः प्रभुसंमतम् ४०.
सुहृद्वत्प्रतिबोध्यैनं प्रवर्तयति तत्त्वतः ४०.
प्रभुवाक्यं स्मृतं यच्च सबाह्याभ्यंतरं शुचि ४०.
तदेतत्पालनीयं स्याद्भूमिजानां श्रुतिर्वदेत् ४०.
एतेन श्रुतिशास्त्राणि पुराणं च वृतैव किम् ४०.
मुग्धाः सर्वेऽभवन्दक्षा ये हि वेदं गता ह्यनु ४०.
तिष्ठंति राजसा मध्ये ह्यधो गच्छंति तामसाः ४०.
न चैतदप्य सूयामो यद्भूतेषु शिवो न हि ४०.
यथा सुवर्णजातानि भूषणानि बहूनि च ४०.
स्वर्णं सर्वेषु चास्त्येव तथैव स सदाशिवः ४०.
तथेदं शोधितं देहं शुद्धं दिवि व्रजेत्स्फुटम् ४०.
चेदिदं शोधयेद्देहं नैव ग्राह्यं समंततः ४०.
शुचिः स्यादल्पदिवसात्पाषाणोऽसौ भवेत्स्फुटम् ४०.
साधुवाप्यथवाऽसाधु प्रमाणं नः श्रुतिः परा ४०.