महामते मांटिपुत्र न धार्यं ते भयं हृदि ४०.
ततोऽपरास्त्वधर्माद्याः प्रोचुर्नैव तथा वयम् ४०.
इत्युक्ते स विभूतीभिः शीघ्रमेव कुमारकः ४०.
ततो विभूतयः प्राहुर्मांटे तव सुतस्त्वसौ ४०.
कालभीतिरिति ख्यातस्तस्मादेष भविष्यति ४०.
सोऽपि बालः प्रववृधे शुक्लपक्ष इवोडुपः ४०.
पंचमंत्राञ्जपञ्छुद्धस्तीर्थयात्रापरोऽभवत् ४०.
कालभीतिगुप्तक्षेत्रगुणाञ्छ्रुत्वाभ्युपाययौ ४०.
निवृत्तो नातिदूरेथ बिल्ववृक्षं ददर्श सः ४०.
जपतस्तस्य विप्रस्य इंद्रियाणि लयं ययुः ४०.
तस्यानंदस्य नौपम्यं स्वर्गादीनां भवेत्क्वचित् ४०.
तत्र लीनो मुहुर्तेन पुनश्चाभूद्यथा पुरा ४०.
नायं मम महानन्दो वाराणस्यां न नमिषे ४०.
श्रीपर्वते न चान्यत्र यादृशोद्यप्रवर्त्तते ४०.
भूतेषु परमा प्रीतिस्त्रिजगद्द्योतते स्फुटम् ४०.
अहो स्थानप्रभावोऽयं स्फुटं चाप्यत्र प्रोच्यते ४०.
तत्र स्थितस्य धर्मार्थस्तद्वद्भूयात्सहस्रधा ४०.
विशिष्टं काशिमुख्येभ्यस्तीर्थेभ्यः स्थानकं त्विदम् ४०.
इदं चेदं तीर्थमिति सदा यस्तृषितश्चरेत् ४०.
इति संचिंत्य बिल्वस्य वृक्षस्याधो व्यवस्थितः ४०.
गृहीत्वा नियमं तोयबिंदुं वर्षशतेऽग्निवत् ४०.
कश्चित्तोयभृतं कुम्भं गृहीत्वा नर आव्रजत् ४०.
अद्य ते नियमः पूर्णस्तोयमेतन्महामते ४०.
को भवान्वर्णतो ब्रूहि किमाचारश्च तत्त्वतः ४०.
न जाने पितरौ स्वीयौ नष्टौ वा सर्वथा न हि ४०.
आचारैश्चापि धर्मैश्च न कार्यं मम किंचन ४०.
यद्येवं नोदकं तुभ्यं ग्रहीष्याम्यस्मि कर्हिचित् ४०.
न ज्ञायते कुलं यस्य बीजशुद्धिं विना ततः ४०.
यश्च रुद्रं न जानाति रुद्रभक्तश्च यो नहि ४०.
अज्ञात्वा यः शिवं भुंक्ते कथ्यते सोऽत्र ब्रह्महा ४०.