इति ते सूचितं बुद्ध्या श्रृणु तत्प्राकृतं पुनः॥ ३९.
इति वैधात्रव्यवस्थितिः श्रीनारद उवाच कलौ पार्थ भविष्यंति लोकानां मोहनात्मिकाः॥ ३९.
तस्य पुत्रस्तु भरतः शतश्रृंगस्तु तत्सुतः ३९.
इंद्रद्वीपः कसेरुश्च ताम्रद्वीपो गभस्तिमान् ३९.
वदनं चापि कन्यायाः पार्थ बर्करिकाकृति ३९.
महीसागरपर्यंतं वृक्षराजिविराजिते ३९.
अजासमजतो मध्यात्काचिदेका च बर्करी ३९.
इतस्ततो भ्रमंति सा जालिमध्ये समंततः ३९.
विलग्ना जालिमध्ये तु ततः पंचत्वमागता ३९.
पपात शनिदर्शे च महीसागरसंगमे ३९.
शिरस्तु तदवस्थं हि समग्रं तत्र संस्थितम् ३९.
शेषकायप्रपातेन महीसागरसंगमे ३९.
शकश्रृंगस्य वै राज्ञः सिंहलेष्वभवत्सुता ३९.
दिव्यनारी शुभाकारा शेषकाये बभौ शुभा ३९.
पुत्री जाता प्रमोदेन स्वजनानंदवर्धिनी ३९.
विस्मयं समनुप्राप्ताः सर्वे ते राजपूरुषाः ३९.
खिन्नाः प्रकृतयः सर्वास्तादृग्रूपविलोकनात् ३९.
ततः सा यौवनं प्राप्ता साक्षाद्देवसुतोपमा ३९.
तत्तीर्थस्य प्रभावेण मातृपित्रोर्निवेदितम् ३९.
मा शोकं कुरु मे मातः पूर्वजन्मार्जितं फलम् ३९.
पूर्वजन्मोद्भवः कायस्यस्या यत्रापतत्तथा ३९.
अहं तात गमिष्यामि महीसागरसंगमम् ३९.
ततः पित्रा प्रतिज्ञातं शतश्रृंगेण तत्तथा ३९.
स्तंभतीर्थं ततः साऽपि प्राप्य पोतार्यसंयुता ३९.
जालिगुल्मांतरेऽन्विष्य ततो दृष्टं निजं शिरः ३९.
दग्ध्वा संगमसांनिध्ये क्षिप्तान्यस्थीनि संगमे ३९.
न तादृग्देवकन्यानां न तादृङनागयोषिताम् ३९.
सुरासुरनराः सर्वे तस्या रूपेण मोहिताः ३९.
कष्टं तया मुदा तत्र प्रारब्धं दुश्चरं तपः ३९.
प्रत्यक्षतां गतस्तस्यै वरदोऽस्मीति चाब्रवीत् ३९.