तथाप्येष प्रवक्ष्येऽहमंशांशेन यथामति
पुरादिदेवकल्पादौ निर्विकल्पो महेश्वरः
उद्भावितं च तद्विश्वं स्रष्टुं पातुं च सर्वदा
असृजद्दक्षिणांगेन त्र्यंबकः परमेष्ठिनम् 1.3.2.8.
ब्रह्माणं रजसा विष्णुं सत्त्वेन समयूयुजत्
ईशाते सर्वजगतां सृष्टिरक्षाविधानयोः
दक्षं च दक्षिणांगुष्ठात्सृष्ट्यै प्रावर्तयद्विधिः
शूद्रांश्च पद्भ्यां निरमात्स्वयं च कमलासनः
मरुतः फणिनो गृध्रा गंधर्वासरसोऽपि च
नानाज्ञातित्वमापाद्य नानाकर्मप्रवर्तकाः
पुलस्त्यपुलहाभ्यां च जज्ञिरे यक्षराक्षसाः
भृगोरग्निः समुदभूच्च्यवनाद्यास्तथर्षयः यत्पुत्रपौत्रैर्भुवनमिदमापूर्यतेऽखिलम्
एवं ब्रह्माऽऽत्मजैः स्वीयैरिदमापूरयज्जगत्
अच्युतोऽपि भृगोः पुत्रीमुद्वाह्य कमलालयाम् 1.3.2.8.
सृष्टिस्थितिभ्यां द्रुहिणाब्जनाभौ स्वाधीनतां नूनमुपागताभ्याम्
विरंच्यप्युतयोरासीद्विवादो मोहसंभवः
रजोविकाराभ्यधिको बाह्ये नील इवोत्थितः
पितामहस्य लोकानां किमेवमतिमोहितः
त्वत्त एवोदितौ दैत्यौ निहत्य मधुकैटभौ
त्वामेव सृजतो नित्यं बहुधा मम वेधसः
मम श्रमांभसोद्भूते महांभोधौ निमज्जतः
मदुपज्ञे महांभोधौ स्रवते कोऽपि पन्नगः
कुतस्तमोमये ब्रूहि त्वयि सत्त्वगुणोदयः
जलाशये प्रस्वपता दैत्यभीत्या जनार्दन
चतुर्भ्यो मम वक्त्रेभ्यो वेदाः समुदयं गताः 1.3.2.9.
मया हि सृज्यते विश्वमिदं स्थावरजंगमम्
ततः कथय वैकुंठ मन्नियोज्येषु कश्चन
नंदिकेश्वर उवाच इत्थं सरोषसंरंभे विधौ पौरुषभाषिणि
नाभीसरोजसंजातो मम त्वमवधारय
योगनिद्रां मयोन्मुच्य पुरा ह मधुकैटभौ