यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि ३६.
तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः ३६.
स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः ३६.
सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः ३६.
वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ ३६.
अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः ३६.
ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा ३६.
त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः ३६.
इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे ३६.
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे ३६.
एवमुक्ता सिद्धमाता तथेति प्रत्यपद्यत ३६.
ततः क्षेत्रपतीन्देवाश्चतुःषष्टिं महेश्वरम् ३६.
त्वां च ये पूजयिष्यंति कार्यारभेषु सर्वदा ३६.
तानसौ पालयेत्तुष्टः पिता लोकानिव स्वकान् ३६.
कपर्दितनयं प्रार्थ्य स्थापयाचक्रिरे मुदा ३६.
तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः ३६.
पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च सप्त॥ ३६.
अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान्वरान् ३६.
स्नात्वा पिंडान्वटे कृत्वा पूजयन्मां च सिद्धभाक् ३६.
अष्टाविष्टकरा नित्यं भवेयुस्तस्य सिद्धयः ३६.
एकचित्तः शुचिर्भूत्वा सोऽभूष्टां सिद्धिमाप्नुयात् ३६.
तस्य सिद्धिर्भवत्येव विघ्नैर्यदि न हन्यते ३६.
सिद्धिदा साधकेंद्राणां महाविद्यां जपंति ये ३६.
मंत्रजाप्याद्ददात्येषा सर्वसिद्धीर्यथोप्सिताः ३६.
सिद्धां बिकाप्रसादेन विघ्नक्षेत्रपयोर्मम ३६.
अत्र सिद्धिं प्रयास्यंति कोटिशः पुरुषाः सुराः ३६.
यक्षत्वं चामरत्वं च प्राप्स्यंत्यत्र च साधकाः ३६.
सिद्धांबिकां समाराध्य सिद्धिमाप्स्यति दुर्लभाम् वादप्रचारतो वापि पुण्यावाप्तिर्भविष्यति॥ ३६.
त्र्यंबकेण वरेष्वेवं दत्तेष्वपि सुरोत्तमाः॥ ३६.
प्रहृष्टाः समपद्यंत गाथां चेमां जगुस्तदा ३६.