भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् ३६.
सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् ३६.
सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् ३६.
एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः ३६.
अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः ३६.
स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च ३६.
शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते ३६.
तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे ३६.
ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः ३६.
सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् ३६.
यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि ३६.
तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः ३६.
स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः ३६.
सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः ३६.
वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ ३६.
अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः ३६.
ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा ३६.
त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः ३६.
इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे ३६.
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे ३६.
एवमुक्ता सिद्धमाता तथेति प्रत्यपद्यत ३६.
ततः क्षेत्रपतीन्देवाश्चतुःषष्टिं महेश्वरम् ३६.
त्वां च ये पूजयिष्यंति कार्यारभेषु सर्वदा ३६.
तानसौ पालयेत्तुष्टः पिता लोकानिव स्वकान् ३६.
कपर्दितनयं प्रार्थ्य स्थापयाचक्रिरे मुदा ३६.
तेषां सिद्धिं ददात्येष प्रबलो विघ्नराड्भवः ३६.
पश्येद्वा स्मरते वापि सर्वदोषैर्विमुच्यते सिद्धेयक्षेत्राधिपतिश्च सिद्धसरस्तथा सिद्धकूपश्च सप्त॥ ३६.
अत्र तुष्टो ददौ रुद्रः सुराणां दुर्लभान्वरान् ३६.
स्नात्वा पिंडान्वटे कृत्वा पूजयन्मां च सिद्धभाक् ३६.
अष्टाविष्टकरा नित्यं भवेयुस्तस्य सिद्धयः ३६.