इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा ३५.
प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः॥ ३५.
इति स्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे स्तंभेश्वरमाहात्म्यवर्णन नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः
एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना ३६.
अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे ३६.
वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः ३६.
अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया ३६.
पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते ३६.
तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः ३६.
इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् ३६.
भूमिभागं शुभं वीक्ष्य विजने लिंगमुत्तमम् ३६.
सिद्धार्थैः स्तापितं यस्मा द्देवैर्ब्रह्मादिभिः स्वयम् ३६.
सर्वैर्देवैस्तत्र लिंगे खानितं सर उत्तमम् ३६.
एतस्मिन्नंतरे पार्थ पातालाच्छेषनंदनः ३६.
अस्मिंस्तारकयुद्धे तु प्रलंबोनाम दानवः ३६.
स वो वसूनि पुत्रांश्च भार्याः कन्या गृहाणि च ३६.
शेषात्मजस्य तद्वाक्यं कुमदस्य निशम्यते ३६.
तान्निवार्य ततः स्कंदः क्रुद्धः शक्तिमथाददे ३६.
ततः स्कंदभुजोत्सृष्टा भुवं निर्भिद्य वेगतः ३६.
सा तं हत्वा प्रलंबं च कोटिभिर्दशभिर्वृतम् ३६.
यांत्या शक्त्या तया पार्थ यत्कृतं विवरं भुवि ३६.
तस्य नाम ददौ स्कंदः सिद्धकूप इति स्मृतः ३६.
स्नात्वा कूपेऽर्चयेदीशं सिद्धेश्वरमनन्यधीः ३६.
सिद्धकुंडे च यः स्नात्वा श्राद्धं कुर्याद्विचक्षणः ३६.
वृश्चाप्यक्षयस्तस्य तुष्टो रुद्रो वरं ददौ ३६.
अत्रागत्य महाभागः क्षाद्धं कुर्यात्सुभक्तितः ३६.
ततो ब्रह्मादयो देवाः स्कंदेन सहितास्तदा ३६.
त्वयाविष्टो हि भगवान्मत्स्यरूपी जनार्दनः ३६.
इति तां प्रार्थयामासुरत्र त्याज्यं न ते शुभे ३६.
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां बलिपुष्पैश्च त्वां शुभे ३६.