कुमारेशस्य माहात्म्यं कीर्तयेद्यस्तदग्रतः ३४.
अस्य लिंगस्य माहात्म्यं श्राद्धकाले तु यः पठेत् ३४.
अस्य लिंगस्य माहात्म्यं गुर्विणीं श्रावयेद्यदि ३४.
एतत्पुण्यं पापहरं धर्म्यं चाह्लादकारकम् ३४.
कुमारेण स्थापितोऽत्र कुमारेशस्ततः सुराः ३५.
किंचिद्विज्ञापयष्यामो वयं त्वां श्रृणु तत्त्वतः ३५.
जयंति ये रणे शत्रूंस्तैः कार्यः स्तंभचिह्नकः ३५.
नक्षिपाम वयं यावत्त्मनुज्ञातुमर्हसि ३५.
तस्य स्तंभाग्रतसतं च संस्थापय शिवात्मज ३५.
ततो हृष्टाः सुरगणाः शक्राद्याः स्तंभमुत्तमम् ३५.
परितः स्थंडिलं दिक्षु सर्वरत्नमयं तु ते ३५.
मातरो मंगलान्यस्य जगुः स्कन्दस्य नंदिताः ३५.
पेतुः खात्पुष्पवर्षाणि देववाद्यानि सस्वनुः ३५.
स्तम्भेश्वरस्ततो देवः स्थापितस्त्र्यक्षसूनुना ३५.
हरिहरादित्युक्तैस्तैः सेन्द्रैर्मुनिगणैरपि ३५.
गुहेन निर्मितः कूपो गंगा तत्र तलोद्भवा ३५.
कूपे स्नानं नरः कृत्वा भक्त्या यः पांडुनंदन ३५.
स्तंभेश्वरं ततो देवं गन्धपुष्पैः प्रपूजयेत् ३५.
पौर्णमास्याममावास्यां महीसागरसंगमे ३५.
पितरस्तस्य तृप्यंति तृप्ता यच्छंति चाशिषः ३५.
इत्याह भगवान्रुद्रः स्कन्दस्य प्रीतये पुरा ३५.
प्रणेमुर्देवताः सर्वे साधुसाध्विति ते जगुः॥ ३५.
इति स्कांदेमहापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे स्तंभेश्वरमाहात्म्यवर्णन नाम पंचत्रिंशोऽध्यायः
एवं दृष्ट्वा क्षितौ तानि लिंगानि हरसूनुना ३६.
अहो धन्यः कुमारोऽयं महीसागरसंगमे ३६.
वयमप्यत्र शुद्ध्यर्थं तोषार्थं स्कन्दरुद्रयोः ३६.
अथवा कोटिशो देवा मुनयो नैव संख्यया ३६.
पूजा तेषां कतं भावि बहुत्वाच्चात्र पठ्यते ३६.
तस्य सीदति तद्राष्ट्रं दुर्भिक्षव्याधितस्करैः ३६.
इति कृत्वा मतिं सर्वे प्राप्यानुज्ञां महेश्वरात् ३६.