ममेश भूतेश महेश्वरोसि कामेश वागीश बलेश धीश ३४.
इति संस्तूय वरदं शूलपाणिमुमापतिम् ३४.
एवं भक्तिपराक्रांतमात्मयोग्यं स्तवं शिवः ३४.
त्वया दुःखं न संचिंत्यं मम भक्तवधात्मकम् ३४.
ये च सायं तथा प्रातस्त्वत्कृतेन स्तवेन माम् ३४.
न व्याधिर्न च दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् ३४.
तथान्यानपि दास्यामि वरान्परमदुर्लभान् ३४.
महीसा गरकूले तु ये मां स्तोष्यंति पूजया ३४.
सरस्यत्र च ये स्नानं प्रकरिष्यंति मानवाः ३४.
कुमारेशं तु मां भक्त्या महीसागरसंगमे ३४.
जातिस्मृतिरियं पुत्र यस्यां जातौ प्रजायते ३४.
यस्मिन्काले ह्यनावृष्टिर्जायते कृत्तिकासुत ३४.
एकरात्रं त्रिरात्रं वा पञ्चरात्रं च सप्त वा ३४.
करवीरै रक्तपुष्पैर्जपापुष्पैस्तथैव च ३४.
भोजयेद्ब्रह्णांश्चैव तापसाञ्छंसिवव्रतान् ३४.
भूमिदानं ततः कुर्यात्तत्तो दद्याद्गवाह्निकम् ३४.
अनेनैव विधानेन कृतेन तु द्विजोत्तमैः ३४.
विविधैः पूर्यते धान्यः शाद्वलैश्च वसुन्धरा ३४.
धर्मयुक्तो भवेद्राजा परचक्रैर्न पीड्यते ३४.
कन्यादान फलं तस्य नात्र कार्या विचारणा ३४.
अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं तस्योपजायते ३४.
रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसंप्लवम् ३४.
पौर्णमास्याममावास्यां संक्रांतौ वैधृते तथा ३४.
भक्त्या योभ्यर्चयेन्मां च तस्य पुण्यफलं श्रृणु ३४.
यच्चर्चितेषु लिंगेषु सर्वेषु स्यात्फलं च तत् ३४.
निश्चितं लभते मर्त्यः कुमारेश्वरसेवया ३४.
परं पाशुपतं योगं प्राप्य याति लयं मयि ३४.
दिव्येनाष्टविधेनात्र कोशः साधारणोऽत्र च ३४.
अघोरेणैव तत्तोयं दद्याद्दिव्यस्य कारणे ३४.
यदि धर्मस्तथा सत्यमीश्वरोऽत्र जगत्त्रये ३४.