तेनापि परमा प्रीतिर्मम जाता तवोपरि ३३.
तत्त्था नान्यथा किंचिदत्र प्रोक्तं हि विष्णुना ३३.
नावयोरंतरं किंचिद्दीपयोरिव सुव्रत ३३.
इति स्कन्द विजानाति स मद्भक्तोन्यथा न हि॥ ३३.
एवमेवास्मि जानामि त्वां च विष्णुं च शंकर॥ ३३.
यच्च लिंगकृते प्राह हरिर्मां धर्मवत्सलः ३३.
लिंगं संस्थापयिष्यामि सर्वपापा पहं ततः ३३.
द्वितीयं यत्र निःसत्त्वसत्यक्तः शक्त्याऽसुरोऽभवत् ३३.
इत्युक्त्वा विश्वकर्माणमाहूय प्राह पावकिः ३३.
वचनाद्बाहुलेयस्य निर्ममे देववर्द्धकिः ३३.
ततो ब्रह्मादिभिः सार्धं विष्णुना शंकरेण च ३३.
प्रतिज्ञेश्वरमित्येव लिंगं परमशोभनम् ३३.
पूजां च जागरं कृत्वा मुच्येत्पारुष्यपापतः ३३.
ततो द्वितीयं लिंगं तु वह्निकोणाश्रितं तथा ३३.
कपालेश्वरमित्येव लिंगं पापापहं शुभम् ३३.
कपालेश्वरसांनिध्यं देवीं कापालिकेश्वरीम् ३३.
पातालगंगा यत्रास्तिं सर्वपापहरा शिवा ३३.
तदा तोयं तारकाय सहितः सर्वदैवतैः॥ ३३.
काश्यपेयाय वज्रांगतनयाय महात्मने ३३.
ततो महेश्वरः प्रीतः प्राह स्कंदस्य श्रृण्वतः स्नात्वोपोष्य समभ्यर्च्य कपालेश्वरमीश्वरीम्॥ ३३.
तेजोवधसमुद्भूतपातकेन स मुच्यते॥ ३३.
अस्यामेव तिथौ सोमः शिवयोगश्च तैतिलम् स्नात्वात्र सशरीरो वै रुद्रलोकं व्रजीष्यति॥ ३३.
कपालेशस्य सांनिध्ये शक्तिच्छिद्रं हि कीर्त्यते ३३.
इति श्रुत्वा रुद्रवाक्यं स्कंदः प्रीतोऽभवद्भृशम् ३३.
ततस्तृतीयलिंगस्य चिकीर्षु स्थापनं गुहम् ३४.
यद्यप्येतच्छुभं लिंगं सर्वदोषविवर्जितम् ३४.
ततो ब्रह्मा सर्वदोषविमुक्तं निर्ममे स्वयम् ३४.
तत्र स्कंदस्य प्रीत्यर्थं सर्वदेवैर्निनिर्मितम् ३४.
गंगादिकानि तीर्थानि यानि प्रोचुर्दिवौकसः ३४.
एवमस्त्विति तान्यूचुः प्रीत्यर्थं शरजन्मनः गाधिपुत्रादिभिर्विप्रैस्तर्पयामास संयुतः॥ ३४.