पापिनं पुरुषं यो हि समर्थो न निहंति च ३३.
पापिनो यदि वध्यंते नैव पालनसंस्थितैः ३३.
कथं यज्ञाश्च वेदाश्च वर्तते विश्वधारकाः ३३.
अथ चेद्रुद्रभक्तेषु बहुमानस्तव प्रभो ३३.
आजन्मसंभवैः पापैः पुमान्येन विमुच्यते ३३.
कृते पापेऽनुतापो वै यस्य स्कन्द प्रजायते ३३.
न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् ३३.
अकांडे यच्च ब्रह्मांडक्षयोद्युक्तं हलाहलम् ३३.
दुःखतांडवदीनोऽभूदण्डसंकीर्णमानसः ३३.
वियद्व्यापी सुरसरित्प्रवाहो विप्रुषाकृतिः ३३.
यज्ञादिकाश्च ये धर्मा विना यस्यार्चनं वृथा ३३.
क्षोणी रथो विधिर्यंता शरोऽहं मन्दरो धनुः ३३.
आराधनं तस्य केचिद्योगमार्गेण कुर्वते ३३.
तस्मात्तस्यार्चयेल्लिंगं भुक्तिमुक्ती य इच्छति ३३.
अभूद्यस्य परिच्छेदे नालमावां बभूविव ३३.
तस्माल्लिंगमिति प्रोक्तं देवै रुद्रस्य धीमतः ३३.
ब्रह्मादितृणपर्यंतं तेनेदं तर्पितं जगत् ३३.
तर्पितं तेन विश्वं स्यात्सुधया पितृभिः समम् ३३.
तेन संपूजितं विश्वं सकलं नात्र संशयः ३३.
भोजितं तेन विश्वं स्याल्लिंगस्यैवं फलं महत् ३३.
लिंगस्य क्रियते यच्च तत्सर्वं विश्वप्रीतिदम् ३३.
स सर्वपापनिर्मुक्तो रुद्रलोके प्रमोदते ३३.
तच्च स्थापयतो लिंगं शिवस्य शुभलक्षणम् ३३.
तथैव सर्वजगतां मुखं लिंगं न संशयः ३३.
अतीतं च तथागामि कुलानां तारयेच्छतम् ३३.
कृतमायतनं दद्यात्क्रमाच्छतगुणं फलम् ३३.
आकल्पांतं रुद्रलोके मोदते रुद्रवत्सुखी ३३.
तस्मादत्र महासेन लिंगं स्थापितुमर्हसि ३३.
तद्ब्रवीतु महा सेन स्वयं साक्षी महेश्वरः ३३.
महादेवो ह्यथालिंग्य स्कन्दं वचनब्रवीत् ३३.