आसीद्दीनमनाः पार्थ शुशोच च महामतिः ३३.
शोच्यं पातकिनं मां च संस्तुवध्वं कथं सुराः ३३.
स तु रुद्रांशजः प्रोक्तस्तस्य द्रुह्यन्न रुद्रँवत् ३३.
वीरं हि पुरुषं हत्वा गोसहस्रेण मुच्यते ३३.
पापशीलस्य हनने दोषो यद्यपि नास्ति च ३३.
तदहं श्रोतुमिच्छामि प्रायाश्चित्तं च किंचन ३३.
इति संशोचतस्तस्य शिवपुत्रस्य धीमतः ३३.
श्रुतिः स्मृतिश्चेतिहासाः पुराणं च शिवात्मज ३३.
स्वप्राणान्यः परप्राणैः प्रपुष्णात्यघृणः पुमान् ३३.
अन्नादे भ्रूणहा मार्ष्टि पत्यौ भार्या पचारिणी ३३.
पापिनं पुरुषं यो हि समर्थो न निहंति च ३३.
पापिनो यदि वध्यंते नैव पालनसंस्थितैः ३३.
कथं यज्ञाश्च वेदाश्च वर्तते विश्वधारकाः ३३.
अथ चेद्रुद्रभक्तेषु बहुमानस्तव प्रभो ३३.
आजन्मसंभवैः पापैः पुमान्येन विमुच्यते ३३.
कृते पापेऽनुतापो वै यस्य स्कन्द प्रजायते ३३.
न यस्यालमपि ब्रह्मामहिमानं विवर्णितुम् ३३.
अकांडे यच्च ब्रह्मांडक्षयोद्युक्तं हलाहलम् ३३.
दुःखतांडवदीनोऽभूदण्डसंकीर्णमानसः ३३.
वियद्व्यापी सुरसरित्प्रवाहो विप्रुषाकृतिः ३३.
यज्ञादिकाश्च ये धर्मा विना यस्यार्चनं वृथा ३३.
क्षोणी रथो विधिर्यंता शरोऽहं मन्दरो धनुः ३३.
आराधनं तस्य केचिद्योगमार्गेण कुर्वते ३३.
तस्मात्तस्यार्चयेल्लिंगं भुक्तिमुक्ती य इच्छति ३३.
अभूद्यस्य परिच्छेदे नालमावां बभूविव ३३.
तस्माल्लिंगमिति प्रोक्तं देवै रुद्रस्य धीमतः ३३.
ब्रह्मादितृणपर्यंतं तेनेदं तर्पितं जगत् ३३.
तर्पितं तेन विश्वं स्यात्सुधया पितृभिः समम् ३३.
तेन संपूजितं विश्वं सकलं नात्र संशयः ३३.
भोजितं तेन विश्वं स्याल्लिंगस्यैवं फलं महत् ३३.